SAMUEL, prorok (Prorok Samuił), 20 sierpnia/2 września.
Urodził się w mieście Rama. Był ostatnim sędzią narodu izraelskiego. Jego życie i działalność zostały opisane w I i II "Księdze Samuela".
Rodzice Samuela długo nie mieli dzieci. Pewnego razu matka o imieniu Anna w czasie gorliwej modlitwy złożyła Bogu obietnicę, że jeśli urodzi się syn to poświęci go Najwyższemu. Jej modlitwa została wysłuchana. Po roku bogobojna kobieta powiła syna. Gdy podrósł, oddała go do świątyni kapłanowi i sędziemu narodu izraelskiego Eliaszowi. Mieszkając wraz z nim Samuel miał pewnego razu widzenie. Bóg objawił mu, że synowie Eliasza, niegodziwie służący Bogu, jak też on sam za to, że dopuszcza do tego, wkrótce zginą. Tak też się stało. W czasie wojny z Filistynami obaj oddali swe życie, a ich ojciec na wieść o tym zmarł.
Samuela wybrano na sędziego narodu izraelskiego. Rządził nim przez czterdzieści lat jak prorok. Nawoływał do postu i modlitwy oraz przekonał Żydów, by zniszczyli wszystkie pogańskie bożki. Dzięki modlitwom Samuela Bóg uwolnił ich od władzy Filistynów. Następnie przekazał władzę dwóm synom, którzy jednak rządzili narodem niesprawiedliwie. Dlatego też, z polecenia Boga, Samuel wyświęcił na króla Saula.
Prorok Samuel zmarł w XI w. przed Chrystusem. Pochowano go w jego domu w Rama. W 406 r. relikwie proroka zostały przeniesione do Konstantynopola.
W ikonografii prorok przedstawiany jest w dwóch różnych, dość odmiennych typach. Wyobrażany jest bądź jako starzec z długą, siwą brodą odziany w szaty żydowskiego sędziego z nakryciem głowy, gdy w obu rękach trzyma duży róg, bądź jako stary człowiek o długich włosach i krótkiej brodzie, z wyciągniętymi w modlitwie dłońmi.
Imię Samuel pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza "Bóg wysłuchał" lub "Bóg jest jego imieniem".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
