SAWA II, arcybiskup serbski (Sawwa Wtoroj, archijepiskop Serbskij), 8/21 lutego i 30 sierpnia/12 września (Sobór świętych hierarchów serbskich).
Urodził się w 1200 r. Na chrzcie otrzymał imię Predisław. Był młodszym synem pierwszego serbskiego króla św. Stefana, wnukiem św. Symeona Wydzielającego Mirrę, bratem króla Władysława oraz bratankiem największego serbskiego świętego św. Sawy I, arcybiskupa serbskiego.
Podobnie jak jego święty wuj również Predisław jeszcze w młodości, mając dwadzieścia lat, opuścił Serbię. Udał się na Świętą Górę Atos do monasteru Chilandar, gdzie złożył śluby zakonne i otrzymał imię Sawa. Wiódł pobożne życie, wypełnione modlitwą i postem. Mając pięćdziesiąt lat, z błogosławieństwa przełożonego wspólnoty udał się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej i Monasteru św. Sawy Uświęconego. Gdy powrócił w 1253 r., dowiedział się, że wybrano go nowym biskupem Zahumlje w Serbii.
W 1266 r., po śmierci arcybiskupa Arseniusza,
św. Sawę wybrano trzecim w historii Kościoła serbskiego arcybiskupem. Swój urząd sprawował z sukcesami lecz tylko przez pięć lat. Zmarł w 1271 r., a jego ciało zostało złożone w starożytnej stolicy kraju - mieście Pecz w Monasterze Świętych Apostołów. Po dziś dzień zwierzchnicy Serbskiej Cerkwi Prawosławnej noszą tytuł: arcybiskupa Pecz, metropolity Belgradu-Karlowci i patriarchy serbskiego.
W ikonografii święty przedstawiany jest różnie. Najczęściej spotykane wizerunki ukazują go jako starca z ciemną, przyprószoną siwizną brodą, rzadziej z siwą brodą i łysiną czołową. Zawsze ma na sobie liturgiczne szaty biskupie przyozdobione dużymi krzyżami. Zależnie od ujęcia w jednej dłoni trzyma krzyż, w drugiej Ewangelię lub zwinięty zwój. Niekiedy ma rękę uniesioną w błogosławieństwie.
Imię Sawa (Saba, Sabbas) pochodzi z języka aramejskiego od słowa saba - "starzec, dziadek".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
