Czytania Liturgiczne na 28(15) październik 2021 roku

20Zgodnie z moim wyczekiwaniem i moją nadzieją, że w niczym nie zostanę zawstydzony, odważam się myśleć, że jak zawsze, tak i teraz, Chrystus zostanie wywyższony w ciele moim: czy to przez życie, czy przez śmierć.

20Бра́тїе, ни ѡ҆ є҆ди́номъ постыжꙋ́сѧ, но во всѧ́комъ дерзнове́нїи, ꙗ҆́коже всегда̀, и҆ ны́нѣ возвели́читсѧ хрⷭ҇то́съ въ тѣ́лѣ мое́мъ, а҆́ще живото́мъ, а҆́ще ли сме́ртїю.

21Dla mnie bowiem życie to Chrystus i śmierć to zysk.

21Мнѣ́ бо є҆́же жи́ти, хрⷭ҇то́съ, и҆ є҆́же ᲂу҆мре́ти, приѡбрѣ́тенїе (є҆́сть).

22Jeśli zaś życie w ciele to dla mnie owoc pracy; a co mam wybrać, nie wiem.

22А҆́ще же, є҆́же жи́ти (мѝ) тѣ́ломъ, сїѐ мнѣ̀ пло́дъ дѣ́ла: и҆ что̀ и҆зво́лю, не вѣ́мъ.

23Albowiem pociąga mnie jedno i drugie; pragnę rozstać się z tym życiem i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze,

23Ѡ҆бдержи́мь же є҆́смь ѿ ѻ҆бою̀, жела́нїе и҆мы́й разрѣши́тисѧ и҆ со хрⷭ҇то́мъ бы́ти, мно́гѡ па́че лꙋ́чше:

24a pozostawać w ciele, to dla was bardziej potrzebne.

24а҆ є҆́же пребыва́ти во пло́ти, нꙋ́жнѣйше (є҆́сть) ва́съ ра́ди.

25Lecz jestem przekonany i wiem, że pozostanę i będę przebywał z wami wszystkimi dla waszego rozwoju i radości wiary,

25И҆ сїѐ и҆звѣ́стнѣ вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ бꙋ́дꙋ и҆ спребꙋ́дꙋ ва́мъ всѣ̑мъ въ ва́шъ ᲂу҆спѣ́хъ и҆ ра́дость вѣ́ры,

26aby chluba wasza rozkwitła obficie w Chrystusie Jezusie przeze mnie, gdy znowu do was przyjdę.

26ꙗ҆́кѡ да похвала̀ ва́ша и҆збы́точествꙋетъ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ во мнѣ̀, мои́мъ прише́ствїемъ па́ки къ ва́мъ.

27Tylko żyjcie w sposób godny Ewangelii Chrystusa, abym gdy przyjdę i zobaczę was, czy też będąc nieobecny, usłyszę o was, że trwacie naprawdę w jednym duchu, zmagając się jednomyślnie za wiarę Ewangelii

27То́чїю досто́йнѣ бл҃говѣствова́нїю хрⷭ҇то́вꙋ жи́тельствꙋйте, да а҆́ще прише́дъ и҆ ви́дѣвъ ва́съ, а҆́ще и҆ не сы́й ᲂу҆ ва́съ, ᲂу҆слы́шꙋ ꙗ҆̀же ѡ҆ ва́съ, ꙗ҆́кѡ (и҆́стиною) стоитѐ во є҆ди́нѣмъ дꙋ́сѣ, и҆ є҆динодꙋ́шнѣ сподвиза́ющесѧ по вѣ́рѣ бл҃говѣствова́нїѧ (во́лею),

7W owym czasie, usłyszał Herod tetrarcha o Jezusie, o wszystkim, co się przez Niego działo, i był trapiony niepewnością, albowiem niektórzy mówili, że to Jan powstał z martwych,

7Во вре́мѧ ѻ҆́но, слы́шавъ и҆́рѡдъ четвертовла́стникъ ѡ҆ і҆и҃сѣ, быва̑ющаѧ ѿ негѡ̀ всѧ̑ и҆ недоꙋмѣва́шесѧ: занѐ глаго́лемо бѣ̀ ѿ нѣ́кихъ, ꙗ҆́кѡ і҆ѡа́ннъ воста̀ ѿ ме́ртвыхъ:

8inni natomiast, że to Eliasz się pojawił, jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków powstał.

8ѿ и҆нѣ́хъ же, ꙗ҆́кѡ и҆лїа̀ ꙗ҆ви́сѧ: ѿ дрꙋги́хъ же, ꙗ҆́кѡ прⷪ҇ро́къ є҆ди́нъ ѿ дре́внихъ воскре́се.

9Herod zaś rzekł: – Janowi ja kazałem ściąć głowę, Kim zaś jest Ten, o Którym to słyszę? I starał się Go zobaczyć.

9И҆ речѐ и҆́рѡдъ: і҆ѡа́нна а҆́зъ ᲂу҆сѣ́кнꙋхъ: кто́ же є҆́сть се́й, ѡ҆ не́мже а҆́зъ слы́шꙋ такѡва́ѧ; И҆ и҆ска́ше ви́дѣти є҆го̀.

10A kiedy apostołowie wrócili, opowiedzieli Mu, czego dokonali. I wziąwszy ich, oddalił się tylko z nimi na puste miejsce koło miasta zwanego Betsaidą.

10И҆ возвра́щшесѧ а҆пⷭ҇ли повѣ́даша є҆мꙋ̀, є҆ли̑ка сотвори́ша: и҆ пои́мь и҆̀хъ, ѿи́де є҆ди́нъ {ѡ҆со́бь} на мѣ́сто пꙋ́сто гра́да, нарица́емагѡ виѳсаі́да.

11Tłumy zaś spostrzegłszy to, poszły za Nim. I przyjąwszy je, mówił im o Królestwie Bożym, a potrzebujących uzdrowienia leczył.

11Наро́ди же разꙋмѣ́вше, по не́мъ и҆до́ша: и҆ прїе́мь и҆̀хъ, гл҃аше и҆̀мъ ѡ҆ црⷭ҇твїи бж҃їи и҆ тре́бꙋющыѧ и҆сцѣле́нїѧ цѣлѧ́ше.