SABACJUSZ SOŁOWIECKI, mnich (Prepodobnyj Sawwatij Sołowieckij), 27 września/10 października i wraz ze świętymi Zozymem i Hermanem 8/21 sierpnia.
Urodził się w drugiej połowie XIV w. w bliżej nieznanym miejscu. W 1396 r. złożył śluby zakonne w Monasterze Kiriło-Biełozierskim. Jego ascetyczne i cnotliwe życie budziło powszechny szacunek.
Unikając ludzkiej chwały Sabacjusz udał się na północ w poszukiwaniu pustelni. Najpierw na jakiś czas zatrzymał się w Monasterze Wałaamskim, jednak i tam miał zbyt wiele kontaktów z ludźmi. Podążył dalej na północ. Dotarł w rejon Jeziora Onega, gdzie spotkał mnicha o imieniu Herman. Wspólnie przepłynęli zatokę na Morzu Białym i dostali się na bezludne Wyspy Sołowieckie, na których Herman bywał już wcześniej kilkakrotnie.
Był rok 1429. Po przybyciu na Sołowki mnisi postawili na brzegu wyspy krzyż i zbudowali cele zakonne, dając tym samym początek Monasterowi Sołowieckiemu. Żyli w poście i modlitwie, nie bacząc na wyjątkowo surowy klimat. W szóstym roku pobytu Herman czasowo wyjechał na stały ląd. W tym czasie Sabacjusz, czując zbliżającą się śmierć, również udał się na ląd, gdzie w 1435 r. zmarł. Jego relikwie zostały sprowadzone na wyspę przez drugiego ihumena monasteru - św. Zozyma.
Relikwie świętego, podobnie jak relikwie dwóch pozostałych założycieli monasteru - świętych Hermana i Zozyma, po różnych podróżach spowodowanych względami historycznymi, ostatecznie spoczęły w założonym przez nich monasterze w 1992 r.
Cerkiew prawosławna uważa świętych Sabacjusza i Zozyma Sołowieckich za patronów żeglarzy, marynarzy, pszczelarzy i bartników. Rolnicy zwracają się też do niego z modlitwą rozpoczynając koszenie traw.
Na ikonach święty przedstawiany jest najczęściej wraz ze św. Hermanem i św. Zozymem. Wszyscy mają na sobie czarne, mnisze habity, często w rękach trzymają zwinięte zwoje. Różnice w ich wyglądzie są niewielkie. Mają średniej długości brody, z tym, że brody św. Zozyma i św. Sabacjusza są zakończone spiczaście, a broda św. Hermana jest wyraźnie zaokrąglona. W porównaniu z przyprószoną siwizną brodą św. Zozyma broda św. Sabacjusza jest bardziej siwa. Jako współzałożyciel Monasteru Sołowieckiego Sabacjusz wraz ze św. Zozymem często trzyma jego makietę.
Imię Sabacjusz jest wariantem imienia Sawa (Saba), które pochodzi z języka aramejskiego od słowa saba - "starzec, dziadek".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
