Miron, cudotwórca, biskup Krety (ok. 350)

MIRON, biskup Krety (Swiatitiel Miron, jepiskop Kritskij), 8/21 sierpnia.

Urodził się około 250 r. na Krecie. Początkowo był zwykłym rolnikiem. Poświęcenie z jakim obrabiał ziemię uczyniło go bogatym. Mimo to ani on ani jego rodzina nie żyli ponad stan. Dzielili się posiadanymi dobrami z ubogimi i potrzebującymi. Szczególnie wtedy, gdy Bóg obdarzał go wyjątkowym urodzajem, rozdawał płody ziemi biednym, nie wymagając od nich jakiejkolwiek zapłaty. Z bezgraniczną dobrocią Mirona w parze szła pobłażliwość z stosunku do ludzkich błędów i wad. Pewnego razu zobaczył on na swoim polu siedmiu złodziei, dźwigających w workach skradzione mu ziarno. Święty nie przeciwstawił się niecnemu uczynkowi lecz z wyrozumiałości do ludzkich grzechów pomógł podnieść worki. Złodzieje ci wkrótce po tym zdarzeniu stali się prawymi ludźmi.

Za cnotliwe życie i miłosierdzie Miron został najpierw prezbitrem, a następnie biskupem swego rodzimego miasta. Gorliwie nauczał wiernych bogobojności i wiary Chrystusowej. Pokrzepiał chrześcijan idących na męki w czasie prześladowań. Stał się też znany z daru czynienia cudów. Zmarł około 350 r. mając sto lat. Do św. Mirona wierni modlą się o uzdrowienie od febry. Jego kult koncentruje się na rodzinnej wyspie.

Na ikonach święty jest siwobrodym, starszym mężczyzną, ubranym w liturgiczne szaty biskupie. Zwykle na piersi obiema rękoma od spodu trzyma Ewangelię.

Imię Miron pochodzi z od greckiego słowa myron - "wonny olejek, maść pachnąca".

opr. Jarosław Charkiewicz