Czytania Liturgiczne na 10 listopada (28 października) 2021 roku

18I On jest Głową Ciała – Cerkwi, Który jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam miał we wszystkim pierwszeństwo.

18Бра́тїе, хрⷭ҇то́съ є҆́сть глава̀ тѣ́лꙋ це́ркве, и҆́же є҆́сть нача́токъ, перворожде́нъ и҆з̾ ме́ртвыхъ, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́детъ во всѣ́хъ то́й пе́рвенствꙋѧ.

19Albowiem w Nim miał upodobanie, aby zamieszkała [w Nim] pełnia

19ꙗ҆́кѡ въ не́мъ благоизво́ли всемꙋ̀ и҆сполне́нїю всели́тисѧ,

20i aby przez Niego pojednać wszystko w Nim, czyniąc pokój przez krew Krzyża Jego, przez Niego czy to, co na ziemi, czy to, co w niebie.

20и҆ тѣ́мъ примири́ти всѧ́чєскаѧ къ себѣ̀, ᲂу҆миротвори́въ кро́вїю крⷭ҇та̀ є҆гѡ̀, чрез̾ него̀, а҆́ще земна̑ѧ, а҆́ще ли нбⷭ҇наѧ.

21I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami z powodu myśli o złych czynach,

21И҆ ва́съ, и҆ногда̀ сꙋ́щихъ ѿчꙋжде́нныхъ и҆ врагѡ́въ помышле́ньми въ дѣ́лѣхъ лꙋка́выхъ,

22teraz bowiem pojednał w Jego ziemskim ciele przez śmierć Jego, aby stawić was jako świętych, nieskalanych i niewinnych przed Nim;

22нн҃ѣ же примирѝ въ тѣ́лѣ пло́ти є҆гѡ̀ сме́ртїю є҆гѡ̀, предста́вити ва́съ ст҃ы́хъ и҆ непоро́чныхъ и҆ непови́нныхъ пред̾ собо́ю,

23jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i mocni, i niedający się odwieść od nadziei Ewangelii, którą słyszeliście – zwiastowanej w całym stworzeniu, które jest pod niebem. A ja, Paweł, stałem się jej sługą.

23а҆́ще ᲂу҆̀бо пребыва́ете въ вѣ́рѣ ѡ҆снова́ни и҆ тве́рди, и҆ неподви́жими ѿ ᲂу҆пова́нїѧ бл҃говѣствова́нїѧ, є҆́же слы́шасте, проповѣ́данное все́й тва́ри поднебе́снѣй, є҆мꙋ́же бы́хъ а҆́зъ па́ѵелъ слꙋжи́тель.

9Rzecze Pan swoim uczniom: – Proście, a dane wam będzie, szukajcie, a znajdziecie, dobijajcie się, a otworzone wam będzie.

9Речѐ гдⷭ҇ь свои́мъ ᲂу҆ченикѡ́мъ: проси́те и҆ да́стсѧ ва́мъ: и҆щи́те и҆ ѡ҆брѧ́щете: толцы́те и҆ ѿве́рзетсѧ ва́мъ.

10Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, kto szuka, znajduje, a temu, kto się dobija, otworzą.

10всѧ́къ бо просѧ́й прїе́млетъ, и҆ и҆щѧ́й ѡ҆брѣта́етъ, и҆ толкꙋ́щемꙋ ѿве́рзетсѧ.

11Jeśli syn poprosi któregoś z was jako ojca o chleb, to czy da mu kamień, albo o rybę i zamiast ryby da mu węża?

11Кото́рагѡ же ва́съ ѻ҆тца̀ воспро́ситъ сы́нъ хлѣ́ба, є҆да̀ ка́мень пода́стъ є҆мꙋ̀; и҆лѝ ры́бы, є҆да̀ въ ры́бы мѣ́сто ѕмїю̀ пода́стъ є҆мꙋ̀;

12Albo gdy poprosi o jajko, czy poda mu skorpiona?

12и҆лѝ а҆́ще попро́ситъ ꙗ҆ица̀, є҆да̀ пода́стъ є҆мꙋ̀ скорпі́ю;

13Jeśli więc wy, źli będąc, dobre rzeczy potraficie dawać dzieciom swoim, o ileż bardziej Ojciec z niebios da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą.

13А҆́ще ᲂу҆̀бо вы̀ ѕлѝ сꙋ́ще, ᲂу҆мѣ́ете даѧ̑нїѧ бла̑га даѧ́ти ча́дѡмъ ва́шымъ, кольмѝ па́че ѻ҆ц҃ъ, и҆́же съ нб҃сѐ, да́стъ дх҃а ст҃а́го просѧ́щымъ ᲂу҆ негѡ̀;