Czytania Liturgiczne na 16(3) październik 2024 roku

8Mnie, najmniejszemu spośród świętych, została dana ta łaska: zwiastować poganom niezgłębione bogactwo Chrystusa

8Бра́тїе, мнѣ̀ ме́ньшемꙋ всѣ́хъ ст҃ы́хъ дана̀ бы́сть бл҃года́ть сїѧ̀, во ꙗ҆зы́цѣхъ благовѣсти́ти неизслѣ́дованное бога́тство хрⷭ҇то́во,

9i oświecić wszystkich, czym jest ekonomia tajemnicy od wieków ukrytej w Bogu, który wszystko stworzył Jezusem Chrystusem;

9и҆ просвѣти́ти всѣ́хъ, что̀ є҆́сть смотре́нїе та́йны сокрове́нныѧ ѿ вѣкѡ́въ въ бз҃ѣ, созда́вшемъ всѧ́чєскаѧ і҆и҃съ хрⷭ҇то́мъ,

10aby teraz została poznana przez zwierzchności i władze na niebiosach [poprzez Cerkiew] różnorodna mądrość Boża,

10да ска́жетсѧ нн҃ѣ нача́лѡмъ и҆ власте́мъ на нбⷭ҇ныхъ цр҃ковїю многоразли́чнаѧ премⷣрость бж҃їѧ,

11wedle przedwiecznego postanowienia, które powziął w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

11по предложе́нїю вѣ̑къ, є҆́же сотворѝ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ гдⷭ҇ѣ на́шемъ,

12W Nim mamy śmiałość i dostęp, pełni ufności, przez wiarę w Niego.

12ѡ҆ не́мже и҆́мамы дерзнове́нїе и҆ приведе́нїе въ надѣ́ѧнїи вѣ́рою є҆гѡ̀.

13Dlatego proszę [was], aby nie poddawać się zniechęceniu w obliczu cierpień moich za was, które są chwałą waszą.

13Тѣ́мже молю̀ (вы̀) не стꙋжа́ти сѝ въ ско́рбехъ мои́хъ ѡ҆ ва́съ, ꙗ҆́же є҆́сть сла́ва ва́ша.

14Przeto zginam kolana moje ku Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa,

14Сегѡ̀ ра́ди преклонѧ́ю колѣ́на моѧ̑ ко ѻ҆ц҃ꙋ̀ гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀,

15od którego wywodzi swą nazwę wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi,

15и҆з̾ негѡ́же всѧ́ко ѻ҆те́чество на нб҃сѣ́хъ и҆ на землѝ и҆менꙋ́етсѧ:

16aby dał wam według bogactwa swojej chwały siłę, żeby przez Ducha Jego wzmocnić się w człowieka wewnętrznego.

16да да́стъ ва́мъ по бога́тствꙋ сла́вы своеѧ̀, си́лою ᲂу҆тверди́тисѧ дх҃омъ є҆гѡ̀ во внꙋ́треннемъ человѣ́цѣ,

17Tak by zamieszkał Chrystus przez wiarę w waszych sercach, żebyście byli zakorzenieni i ugruntowani w miłości,

17всели́тисѧ хрⷭ҇тꙋ̀ вѣ́рою въ сердца̀ ва̑ша: въ любвѝ вкорене́ни и҆ ѡ҆снова́ни,

18zdołali pojąć razem ze wszystkimi świętymi, czym jest szerokość i długość, i wysokość, i głębokość,

18да возмо́жете разꙋмѣ́ти со всѣ́ми ст҃ы́ми, что̀ широта̀ и҆ долгота̀ и҆ глꙋбина̀ и҆ высота̀,

19i poznali przewyższającą wszelką wiedzę miłość Chrystusową, tak abyście zostali napełnieni całą pełnią Bożą.

19разꙋмѣ́ти же преспѣ́ющꙋю ра́зꙋмъ любо́вь хрⷭ҇то́вꙋ, да и҆спо́лнитесѧ во всѧ́ко и҆сполне́нїе бж҃їе.

20A Temu, który może uczynić wszystko ponad wszelką miarę, o co prosimy lub myślimy, według działającej w nas mocy.

20Могꙋ́щемꙋ же па́че всѧ̑ твори́ти по преизбы́точествїю, и҆́хже про́симъ и҆лѝ разꙋмѣ́емъ, по си́лѣ дѣ́йствꙋемѣй въ на́съ,

21Jemu chwała w Cerkwi i w Chrystusie Jezusie przez wszystkie pokolenia wieku wieków. Amen.

21томꙋ̀ сла́ва въ цр҃кви ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ во всѧ̑ ро́ды вѣ́ка вѣкѡ́въ. А҆ми́нь.

46Rzecze Pan: Dlaczego wołacie do Mnie: – Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię?

46Речѐ гдⷭ҇ь: что́ мѧ зоветѐ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, и҆ не творитѐ, ꙗ҆̀же глаго́лю;

47Każdego, kto przychodzi do mnie i słucha słów Moich, i spełnia je, wskażę, do kogo porównać można.

47Всѧ́къ грѧды́й ко мнѣ̀ и҆ слы́шай словеса̀ моѧ̑ и҆ творѧ̀ ѧ҆̀, скажꙋ̀ ва́мъ, комꙋ̀ є҆́сть подо́бенъ:

48Podobny jest do człowieka budującego dom, który wykopał dół i pogłębił go, i założył fundament na skale. Kiedy zaś przyszła powódź, uderzyła rzeka w ów dom i nie mogła nim zachwiać, ponieważ zbudowany był na skale.

48подо́бенъ є҆́сть человѣ́кꙋ зи́ждꙋщꙋ хра́минꙋ, и҆́же и҆скопа̀ и҆ ᲂу҆глꙋбѝ, и҆ положѝ ѡ҆снова́нїе на ка́мени: наводне́нїю же бы́вшꙋ, припадѐ рѣка̀ ко хра́минѣ то́й, и҆ не мо́же поколеба́ти є҆ѧ̀: ѡ҆снована́ бо бѣ̀ на ка́мени.

49Ten zaś, który słuchał, a nie czynił, podobny jest do człowieka budującego na ziemi bez fundamentu dom, w który uderzyła rzeka, i natychmiast zawalił się, i wielkie stało się zniszczenie owego domu.

49Слы́шавый же и҆ не сотвори́вый подо́бенъ є҆́сть человѣ́кꙋ созда́вшемꙋ хра́минꙋ на землѝ без̾ ѡ҆снова́нїѧ: къ не́йже припадѐ рѣка̀, и҆ а҆́бїе паде́сѧ, и҆ бы́сть разрꙋше́нїе хра́мины тоѧ̀ ве́лїе.

1A gdy dopełnił wszystkich słów swoich przed uszami ludu, wszedł do Kafarnaum.

1Є҆гда́ же сконча̀ всѧ̑ гл҃го́лы своѧ̑ въ слꙋ́хи лю́демъ, вни́де въ капернаꙋ́мъ.