Czytania Liturgiczne na 11 grudnia (28 listopada) 2024 roku

1Prosimy was, bracia, jeśli chodzi o przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa, i nasze zgromadzenie się przy Nim,

1Бра́тїе, мо́лимъ вы̀, ѡ҆ прише́ствїи гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀, и҆ на́шемъ собра́нїи ѡ҆ не́мъ,

2abyście nie dali się szybko zachwiać na umyśle i abyście nie dali się zastraszyć czy to przez ducha, czy to przez słowo, czy też przez list rzekomo od nas wysłany, jakoby już nastał Dzień Chrystusowy.

2не ско́рѡ подвиза́тисѧ ва́мъ ѿ ᲂу҆ма̀, ни ᲂу҆жаса́тисѧ нижѐ дꙋ́хомъ, нижѐ сло́вомъ, ни посла́нїемъ а҆́ки ѿ на́съ по́сланнымъ, ꙗ҆́кѡ ᲂу҆жѐ настои́тъ де́нь хрⷭ҇то́въ.

3Niech nikt was nie zwodzi w żaden sposób, albowiem najpierw przyjdzie odstępstwo i objawi się człowiek nieprawości, syn zatracenia,

3Да никто́же ва́съ прельсти́тъ ни по є҆ди́номꙋ же ѡ҆́бразꙋ: ꙗ҆́кѡ а҆́ще не прїи́детъ ѿстꙋпле́нїе пре́жде, и҆ ѿкры́етсѧ человѣ́къ беззако́нїѧ, сы́нъ поги́бели,

4który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co nazywane jest bogiem lub co odbiera cześć, tak że zasiądzie w świątyni Boga, dowodząc, że sam jest bogiem.

4проти́вникъ и҆ превозносѧ́йсѧ па́че всѧ́кагѡ глаго́лемагѡ бо́га и҆лѝ чти́лища, ꙗ҆́коже є҆мꙋ̀ сѣ́сти въ це́ркви бж҃їей а҆́ки бо́гꙋ, показꙋ́ющꙋ себѐ, ꙗ҆́кѡ бо́гъ є҆́сть.

5Czy nie pamiętacie, że będąc jeszcze u was, mówiłem wam o tym?

5Не по́мните ли, ꙗ҆́кѡ є҆щѐ живы́й ᲂу҆ ва́съ, сїѧ̑ глаго́лахъ ва́мъ;

6A teraz wiecie, co go powstrzymuje, zanim objawi się w swoim dla niego czasie.

6И҆ нн҃ѣ ᲂу҆держава́ющее вѣ́сте, во є҆́же ꙗ҆ви́тисѧ є҆мꙋ̀ въ своѐ є҆мꙋ̀ вре́мѧ.

7Albowiem tajemnica nieprawości już działa, tylko ten, który teraz powstrzymuje, ma być zabrany spośród was.

7Та́йна бо ᲂу҆жѐ дѣ́етсѧ беззако́нїѧ, то́чїю держѧ́й нн҃ѣ до́ндеже ѿ среды̀ бꙋ́детъ:

8I wtedy objawi się Nieprawy, którego Pan Jezus zgładzi tchnieniem ust swoich i zniweczy objawieniem swego przyjścia.

8и҆ тогда̀ ꙗ҆ви́тсѧ беззако́нникъ, є҆го́же гдⷭ҇ь і҆и҃съ ᲂу҆бїе́тъ дх҃омъ ᲂу҆́стъ свои́хъ, и҆ ᲂу҆праздни́тъ ꙗ҆вле́нїемъ прише́ствїѧ своегѡ̀,

9Którego przyjście dokona się za sprawą szatana we wszelkiej mocy i znakach, i cudach kłamliwych,

9є҆гѡ́же є҆́сть прише́ствїе по дѣ́йствꙋ сатанинꙋ̀ во всѧ́цѣй си́лѣ и҆ зна́менїихъ и҆ чꙋдесѣ́хъ ло́жныхъ,

10i we wszelkim zwodzeniu nieprawości wobec ginących, ponieważ nie przyjęli oni miłości prawdy, aby dostąpić zbawienia.

10и҆ во всѧ́кой льстѝ непра́вды въ погиба́ющихъ, занѐ любвѐ и҆́стины не прїѧ́ша, во є҆́же спасти́сѧ и҆̀мъ.

11I dlatego zsyła na nich Bóg działanie złudzenia, aby wierzyli oni kłamstwu

11И҆ сегѡ̀ ра́ди по́слетъ и҆̀мъ бг҃ъ дѣ́йство льстѝ, во є҆́же вѣ́ровати и҆̀мъ лжѝ,

12i aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie niesprawiedliwość.

12да сꙋ́дъ прїи́мꙋтъ всѝ не вѣ́ровавшїи и҆́стинѣ, но благоволи́вшїи въ непра́вдѣ.

1W owym czasie, gdy Jezus nauczał lud w świątyni i zwiastował Dobrą Nowinę, przystąpili arcykapłani i znawcy Ksiąg ze starszymi,

1Во вре́мѧ ѻ҆́но, ᲂу҆ча́щꙋ і҆и҃сꙋ лю́ди въ це́ркви и҆ благовѣствꙋ́ющꙋ, прїидо́ша свѧще́нницы и҆ кни́жницы со ста́рцы,

2i rzekli, mówiąc do Niego: – Powiedz nam, jaką władzą to czynisz lub Kim jest Ten, Kto Ci dał tę władzę?

2и҆ рѣ́ша къ немꙋ̀, глаго́люще: рцы̀ на́мъ, ко́ею ѡ҆́бластїю сїѧ̑ твори́ши, и҆лѝ кто̀ є҆́сть да́вый тебѣ̀ вла́сть сїю̀;

3Odpowiadając zaś, rzekł do nich: – Poproszę i Ja was o słowo, powiedzcie mi:

3Ѿвѣща́въ же речѐ къ ни̑мъ: вопрошꙋ́ вы и҆ а҆́зъ є҆ди́нагѡ словесѐ, и҆ рцы́те мѝ:

4– Chrzest Jana z niebios był czy od ludzi?

4креще́нїе і҆ѡа́нново съ нб҃се́ ли бѣ̀, и҆лѝ ѿ человѣ̑къ;

5Oni zaś zaczęli rozważać między sobą, mówiąc: – Jeśli powiemy: Z niebios, powie: Dlaczego mu nie uwierzyliście?

5Ѻ҆ни́ же помышлѧ́хꙋ въ себѣ̀, глаго́люще, ꙗ҆́кѡ а҆́ще рече́мъ: съ нб҃сѐ, рече́тъ: почто̀ ᲂу҆̀бо не вѣ́ровасте є҆мꙋ̀;

6Jeśli zaś powiemy: Od ludzi, ukamienuje nas cały lud, jest bowiem przekonany, że Jan jest prorokiem.

6а҆́ще ли же рече́мъ: ѿ человѣ̑къ, всѝ лю́дїе ка́менїемъ побїю́тъ ны̀: и҆звѣ́стно бо бѣ̀ ѡ҆ і҆ѡа́ннѣ, ꙗ҆́кѡ прⷪ҇ро́къ бѣ̀.

7I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd.

7И҆ ѿвѣща́ша: не вѣ́мы ѿкꙋ́дꙋ.

8A Jezus rzekł im: – Ani Ja nie powiem wam, jaką władzą to czynię.

8І҆и҃съ же речѐ и҆̀мъ: ни а҆́зъ гл҃ю ва́мъ, ко́ею ѡ҆́бластїю сїѧ̑ творю̀.