Czytania Liturgiczne na 28(15) październik 2025 roku

1Paweł, apostoł Chrystusa Jezusa z woli Bożej, i Tymoteusz, brat,

1Па́ѵелъ, а҆пⷭ҇лъ і҆и҃съ хрⷭ҇то́въ во́лею бж҃їею, и҆ тїмоѳе́й бра́тъ,

2do świętych i wiernych braci w Chrystusie, którzy są w Kolosach. Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa.

2сꙋ́щымъ въ колосса́ехъ ст҃ы̑мъ и҆ вѣ̑рнымъ бра́тїѧмъ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ:

7Tak jak nauczyliście się od Epafrasa, umiłowanego współsługi naszego, który jest wiernym sługą Chrystusa dla was

7ꙗ҆́коже и҆ ᲂу҆вѣ́дѣсте ѿ є҆пафра́са, возлю́бленнагѡ сорабо́тника на́шегѡ, и҆́же є҆́сть вѣ́ренъ ѡ҆ ва́съ слꙋжи́тель хрⷭ҇то́въ,

8i który obwieścił nam waszą miłość w Duchu.

8и҆́же и҆ ꙗ҆вѝ на́мъ ва́шꙋ любо́вь въ дꙋ́сѣ.

9Dlatego też i my od tego dnia, w którym to usłyszeliśmy, nie przestajemy modlić się za was i prosić, abyście zostali napełnieni poznaniem woli Jego we wszelkiej mądrości i duchowym pojmowaniu.

9Сегѡ̀ ра́ди и҆ мы̀, ѿ негѡ́же днѐ слы́шахомъ, не престае́мъ ѡ҆ ва́съ молѧ́щесѧ и҆ просѧ́ще, да и҆спо́лнитесѧ въ ра́зꙋмѣ во́ли є҆гѡ̀, во всѧ́цѣй премꙋ́дрости и҆ ра́зꙋмѣ дꙋхо́внѣмъ,

10Tak abyście postępowali w sposób godny Boga, we wszystkim Mu się podobając, każdym dobrym czynem przynosząc owoc i rosnąc w poznaniu Boga,

10ꙗ҆́кѡ ходи́ти ва́мъ досто́йнѣ бг҃ꙋ во всѧ́цѣмъ ᲂу҆гожде́нїи, (и҆) всѧ́цѣмъ дѣ́лѣ бла́зѣ, плодоносѧ́ще и҆ возраста́юще въ ра́зꙋмѣ бж҃їи,

11we wszelkiej mocy wzmacniani potęgą chwały Jego, we wszelkiej cierpliwości i wielkoduszności, z radością

11всѧ́кою си́лою возмога́юще по держа́вѣ сла́вы є҆гѡ̀, во всѧ́цѣмъ терпѣ́нїи и҆ долготерпѣ́нїи съ ра́достїю,

23Rzecze Pan: – Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się wyprze siebie samego, niech bierze krzyż swój i niech pójdzie w ślad za Mną.

23Речѐ гдⷭ҇ь: а҆́ще кто̀ хо́щетъ по мнѣ̀ и҆тѝ, да ѿве́ржетсѧ себѐ, и҆ во́з̾метъ кре́стъ сво́й, и҆ послѣ́дꙋетъ мѝ.

24Kto bowiem chciałby duszę swoją uratować, straci ją; a kto by stracił duszę swą dla Mnie, ten ją zbawi.

24И҆́же бо а҆́ще хо́щетъ дꙋ́шꙋ свою̀ спⷭ҇тѝ, погꙋби́тъ ю҆̀: а҆ и҆́же погꙋби́тъ дꙋ́шꙋ свою̀ менє̀ ра́ди, се́й сп҃се́тъ ю҆̀.

25Co za pożytek miałby człowiek, zdobywając cały świat, siebie zaś gubiąc lub sobie szkodząc?

25Что́ бо по́льзы и҆́мать человѣ́къ, приѡбрѣ́тъ мі́ръ ве́сь, себе́ же погꙋби́въ и҆лѝ ѡ҆тщети́въ;

26Kto by się bowiem wstydził Mnie i tych słów Moich, tego Syn Człowieczy będzie się wstydził, kiedy przyjdzie w chwale swojej i Ojca, i świętych aniołów.

26И҆́же бо а҆́ще постыди́тсѧ менє̀ и҆ мои́хъ слове́съ, сегѡ̀ сн҃ъ чл҃вѣ́ческїй постыди́тсѧ, є҆гда̀ прїи́детъ во сла́вѣ свое́й и҆ ѻ҆́ч҃ей и҆ ст҃ы́хъ а҆́гг҃лъ.

27Zaprawdę, mówię wam: – Są niektórzy spośród tutaj stojących, którzy nie zakosztują śmierci, póki nie zobaczą Królestwa Bożego.

27Гл҃ю же ва́мъ вои́стиннꙋ: сꙋ́ть нѣ́цыи ѿ здѣ̀ стоѧ́щихъ, и҆̀же не и҆́мꙋтъ вкꙋси́ти сме́рти, до́ндеже ви́дѧтъ црⷭ҇твїе бж҃їе.