Czytania Liturgiczne na 30(17) czerwiec 2026 roku

9Po to bowiem Chrystus umarł, zmartwychwstał i ożył, aby i nad umarłymi, i nad żyjącymi panował.

9Бра́тїе, на сїѐ. хрⷭ҇то́съ и҆ ᲂу҆́мре, и҆ воскр҃се, и҆ ѡ҆живѐ, да и҆ ме́ртвыми и҆ живы́ми ѡ҆блада́етъ.

10A ty czemu osądzasz brata swego? A ty czemu poniżasz brata swego? Bo wszyscy staniemy przed trybunałem Chrystusowym.

10Ты́ же почто̀ ѡ҆сꙋжда́еши бра́та твоего̀, и҆лѝ ты̀ что̀ ᲂу҆ничижа́еши бра́та твоего̀; Вси́ бо предста́немъ сꙋди́щꙋ хрⷭ҇то́вꙋ.

11Albowiem napisano: Ja żyję, mówi Pan, dlatego przede mną zegnie się wszelkie kolano i wszelki język wyzna Boga.

11Пи́сано бо є҆́сть: живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ мнѣ̀ покло́нитсѧ всѧ́ко колѣ́но, и҆ всѧ́къ ѧ҆зы́къ и҆сповѣ́стсѧ бг҃ови.

12Każdy z nas zda więc o sobie sprawę przed Bogiem.

12Тѣ́мже ᲂу҆̀бо кі́йждо на́съ ѡ҆ себѣ̀ сло́во да́стъ бг҃ꙋ.

13Nie osądzajmy, zatem, już więcej jedni drugich; ale raczej uważajcie, by nie dać bratu powodu do upadku lub zgorszenia.

13Не ктомꙋ̀ ᲂу҆̀бо дрꙋ́гъ дрꙋ́га ѡ҆сꙋжда́емъ, но сїѐ па́че сꙋди́те, є҆́же не полага́ти претыка́нїѧ бра́тꙋ и҆лѝ собла́зна.

14Wiem i pewien jestem w Chrystusie Jezusie, że nie ma nic nieczystego samego w sobie. Jedynie dla tego, kto uważa, że coś jest nieczyste, staje się to nieczystym.

14Вѣ́мъ и҆ и҆звѣще́нъ є҆́смь ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, ꙗ҆́кѡ ничто́же скве́рно са́мо собо́ю: то́чїю помышлѧ́ющемꙋ что̀ скве́рно бы́ти, ѻ҆́номꙋ скве́рно є҆́сть.

15A jeśli z powodu pokarmu brat twój smuci się, to nie postępujesz już zgodnie z miłością. Nie narażaj na zgubę pokarmem swoim tego, za którego umarł Chrystus.

15А҆́ще же бра́шна ра́ди бра́тъ тво́й скорби́тъ, ᲂу҆жѐ не по любвѝ хо́диши: не бра́шномъ твои́мъ того̀ погꙋблѧ́й, за него́же хрⷭ҇то́съ ᲂу҆́мре.

16Nie dajcie tedy bluźnić przeciwko waszemu dobru.

16Да не хꙋли́тсѧ ᲂу҆̀бо ва́ше бл҃го́е.

17Albowiem Królestwo Boga nie jest jedzeniem i piciem, lecz sprawiedliwością i pokojem, i radością w Duchu Świętym.

17Нѣ́сть бо црⷭ҇тво бж҃їе бра́шно и҆ питїѐ, но пра́вда и҆ ми́ръ и҆ ра́дость ѡ҆ дс҃ѣ ст҃ѣ.

18Kto bowiem tak służy Chrystusowi, podoba się Bogu i pożyteczny jest ludziom.

18И҆́же бо си́ми слꙋ́житъ хрⷭ҇то́ви, бл҃гоꙋго́денъ є҆́сть бг҃ови и҆ и҆скꙋ́сенъ человѣ́кѡмъ.

14W owym czasie, zwołali faryzeusze naradę przeciwko Jezusowi, jakby Go zgubić. Jezus zaś wiedząc to, oddalił się stamtąd.

14Во вре́мѧ ѻ҆́но, совѣ́тъ сотвори́ша фарїсе́є на і҆и҃са, ка́кѡ є҆го̀ погꙋбѧ́тъ: і҆и҃съ же разꙋмѣ́въ ѿи́де ѿтꙋ́дꙋ.

15I szły za Nim wielkie tłumy, i uzdrowił wszystkich.

15И҆ по не́мъ и҆до́ша наро́ди мно́зи, и҆ и҆сцѣлѝ и҆̀хъ всѣ́хъ:

16I zakazał im, aby Go nie ujawniali.

16и҆ запретѝ и҆̀мъ, да не ꙗ҆́вѣ є҆го̀ творѧ́тъ:

22Wówczas przyprowadzono do Niego opętanego, który był niewidomy i niemy. I uzdrowił go, tak że ślepy i niemy mówił i widział.

22Тогда̀ приведо́ша къ немꙋ̀ бѣснꙋ́ющасѧ слѣ́па и҆ нѣ́ма: и҆ и҆сцѣлѝ є҆го̀, ꙗ҆́кѡ слѣпо́мꙋ и҆ нѣмо́мꙋ глаго́лати и҆ глѧ́дати.

23I zdumiały się tłumy, i mówiły: – Czyż ten nie jest Chrystusem, synem Dawida?

23И҆ дивлѧ́хꙋсѧ всѝ наро́ди глаго́люще: є҆да̀ се́й є҆́сть (хрⷭ҇то́съ) сн҃ъ дв҃довъ;

24Usłyszawszy to, faryzeusze rzekli: – Ten wypędza demony nie inaczej jak tylko mocą belzebuba, władcy demonów.

24Фарїсе́є же слы́шавше рѣ́ша: се́й не и҆зго́нитъ бѣ́сы, то́кмѡ ѡ҆ веельзевꙋ́лѣ кнѧ́зи бѣсо́встѣмъ.

25Znając zaś myśli ich, Jezus rzekł im: – Każde królestwo, które się podzieli, pustoszeje i żadne miasto lub dom, które się podzielą, nie ostoją się.

25Вѣ́дый же і҆и҃съ мы̑сли и҆́хъ, речѐ и҆̀мъ: всѧ́кое ца́рство раздѣ́льшеесѧ на сѧ̀ запꙋстѣ́етъ, и҆ всѧ́къ гра́дъ и҆лѝ до́мъ раздѣли́выйсѧ на сѧ̀ не ста́нетъ.

26I jeśli szatan szatana wypędza, to się w sobie podzielił; jak więc ostoi się królestwo jego?

26И҆ а҆́ще сатана̀ сатанꙋ̀ и҆зго́нитъ, на сѧ̀ раздѣли́лсѧ є҆́сть: ка́кѡ ᲂу҆̀бо ста́нетъ ца́рство є҆гѡ̀;

27Jeśli Ja mocą belzebuba wypędzam demony, to czyją mocą wypędzają je synowie wasi? Dlatego oni będą sędziami waszymi.

27И҆ а҆́ще а҆́зъ ѡ҆ веельзевꙋ́лѣ и҆згоню̀ бѣ́сы, сы́нове ва́ши ѡ҆ ко́мъ и҆зго́нѧтъ; сегѡ̀ ра́ди ті́и ва́мъ бꙋ́дꙋтъ сꙋдїи̑.

28Jeśli Ja zaś mocą Ducha Bożego wypędzam demony, to już dosięgło was Królestwo Boże.

28А҆́ще ли же а҆́зъ ѡ҆ дс҃ѣ бж҃їи и҆згоню̀ бѣ́сы, ᲂу҆̀бо пости́же на ва́съ црⷭ҇твїе бж҃їе.

29Albo też, jak może ktoś wejść do domu mocarza i zrabować jego rzeczy, jeśli przedtem nie zwiąże mocarza? Dopiero wówczas obrabuje jego dom.

29И҆лѝ ка́кѡ мо́жетъ кто̀ вни́ти въ до́мъ крѣ́пкагѡ и҆ сосꙋ́ды є҆гѡ̀ расхи́тити, а҆́ще не пе́рвѣе свѧ́жетъ крѣ́пкаго, и҆ тогда̀ до́мъ є҆гѡ̀ расхи́титъ;

30Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie. I kto nie zbiera ze Mną, roztrwania.

30И҆́же нѣ́сть со мно́ю, на мѧ̀ є҆́сть: и҆ и҆́же не собира́етъ со мно́ю, расточа́етъ.