Czytania Liturgiczne na 21(8) październik 2026 roku

18I On jest Głową Ciała – Cerkwi, Który jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam miał we wszystkim pierwszeństwo.

18Бра́тїе, хрⷭ҇то́съ є҆́сть глава̀ тѣ́лꙋ це́ркве, и҆́же є҆́сть нача́токъ, перворожде́нъ и҆з̾ ме́ртвыхъ, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́детъ во всѣ́хъ то́й пе́рвенствꙋѧ.

19Albowiem w Nim miał upodobanie, aby zamieszkała [w Nim] pełnia

19ꙗ҆́кѡ въ не́мъ благоизво́ли всемꙋ̀ и҆сполне́нїю всели́тисѧ,

20i aby przez Niego pojednać wszystko w Nim, czyniąc pokój przez krew Krzyża Jego, przez Niego czy to, co na ziemi, czy to, co w niebie.

20и҆ тѣ́мъ примири́ти всѧ́чєскаѧ къ себѣ̀, ᲂу҆миротвори́въ кро́вїю крⷭ҇та̀ є҆гѡ̀, чрез̾ него̀, а҆́ще земна̑ѧ, а҆́ще ли нбⷭ҇наѧ.

21I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami z powodu myśli o złych czynach,

21И҆ ва́съ, и҆ногда̀ сꙋ́щихъ ѿчꙋжде́нныхъ и҆ врагѡ́въ помышле́ньми въ дѣ́лѣхъ лꙋка́выхъ,

22teraz bowiem pojednał w Jego ziemskim ciele przez śmierć Jego, aby stawić was jako świętych, nieskalanych i niewinnych przed Nim;

22нн҃ѣ же примирѝ въ тѣ́лѣ пло́ти є҆гѡ̀ сме́ртїю є҆гѡ̀, предста́вити ва́съ ст҃ы́хъ и҆ непоро́чныхъ и҆ непови́нныхъ пред̾ собо́ю,

23jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i mocni, i niedający się odwieść od nadziei Ewangelii, którą słyszeliście – zwiastowanej w całym stworzeniu, które jest pod niebem. A ja, Paweł, stałem się jej sługą.

23а҆́ще ᲂу҆̀бо пребыва́ете въ вѣ́рѣ ѡ҆снова́ни и҆ тве́рди, и҆ неподви́жими ѿ ᲂу҆пова́нїѧ бл҃говѣствова́нїѧ, є҆́же слы́шасте, проповѣ́данное все́й тва́ри поднебе́снѣй, є҆мꙋ́же бы́хъ а҆́зъ па́ѵелъ слꙋжи́тель.

46Rzecze Pan: Dlaczego wołacie do Mnie: – Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię?

46Речѐ гдⷭ҇ь: что́ мѧ зоветѐ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, и҆ не творитѐ, ꙗ҆̀же глаго́лю;

47Każdego, kto przychodzi do mnie i słucha słów Moich, i spełnia je, wskażę, do kogo porównać można.

47Всѧ́къ грѧды́й ко мнѣ̀ и҆ слы́шай словеса̀ моѧ̑ и҆ творѧ̀ ѧ҆̀, скажꙋ̀ ва́мъ, комꙋ̀ є҆́сть подо́бенъ:

48Podobny jest do człowieka budującego dom, który wykopał dół i pogłębił go, i założył fundament na skale. Kiedy zaś przyszła powódź, uderzyła rzeka w ów dom i nie mogła nim zachwiać, ponieważ zbudowany był na skale.

48подо́бенъ є҆́сть человѣ́кꙋ зи́ждꙋщꙋ хра́минꙋ, и҆́же и҆скопа̀ и҆ ᲂу҆глꙋбѝ, и҆ положѝ ѡ҆снова́нїе на ка́мени: наводне́нїю же бы́вшꙋ, припадѐ рѣка̀ ко хра́минѣ то́й, и҆ не мо́же поколеба́ти є҆ѧ̀: ѡ҆снована́ бо бѣ̀ на ка́мени.

49Ten zaś, który słuchał, a nie czynił, podobny jest do człowieka budującego na ziemi bez fundamentu dom, w który uderzyła rzeka, i natychmiast zawalił się, i wielkie stało się zniszczenie owego domu.

49Слы́шавый же и҆ не сотвори́вый подо́бенъ є҆́сть человѣ́кꙋ созда́вшемꙋ хра́минꙋ на землѝ без̾ ѡ҆снова́нїѧ: къ не́йже припадѐ рѣка̀, и҆ а҆́бїе паде́сѧ, и҆ бы́сть разрꙋше́нїе хра́мины тоѧ̀ ве́лїе.

1A gdy dopełnił wszystkich słów swoich przed uszami ludu, wszedł do Kafarnaum.

1Є҆гда́ же сконча̀ всѧ̑ гл҃го́лы своѧ̑ въ слꙋ́хи лю́демъ, вни́де въ капернаꙋ́мъ.