na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
6A wy staliście się naśladowcami naszymi i Pana, przyjąwszy Słowo wśród licznych utrapień z radością Ducha Świętego,
6Бра́тїе, вы̀ подо́бницы бы́сте на́мъ и҆ гдⷭ҇ꙋ, прїе́мше сло́во въ ско́рби мно́зѣ, съ ра́достїю дх҃а ст҃а́гѡ:
7tak iż wy staliście się przykładem dla wszystkich wierzących w Macedonii i Achai.
7ꙗ҆́кѡ бы́ти ва́мъ ѡ҆́бразъ всѣ̑мъ вѣ́рꙋющымъ въ македо́нїи и҆ а҆ха́їи.
8Bo od was rozbrzmiało Słowo Pańskie nie tylko w Macedonii i [w] Achai, ale też do każdego miejsca dotarła wiara wasza w Boga, tak że nie potrzebujemy nic więcej mówić.
8Ѿ ва́съ бо промче́сѧ сло́во гдⷭ҇не не то́кмѡ въ македо́нїи и҆ а҆ха́їи, но и҆ во всѧ́ко мѣ́сто вѣ́ра ва́ша, ꙗ҆́же къ бг҃ꙋ, и҆зы́де, ꙗ҆́кѡ не тре́бовати на́мъ глаго́лати что̀.
9Oni bowiem opowiadają o nas, jak do was przybyliśmy i jak zwróciliście się do Boga od bożków, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu,
9Ті́и бо ѡ҆ на́съ возвѣща́ютъ, како́въ вхо́дъ и҆мѣ́хомъ къ ва́мъ, и҆ ка́кѡ ѡ҆брати́стесѧ къ бг҃ꙋ ѿ і҆́дѡлъ, рабо́тати бг҃ꙋ жи́вꙋ и҆ и҆́стиннꙋ
10i oczekiwać Syna Jego z niebios, którego wskrzesił z martwych, Jezusa, wybawiającego nas przed nadchodzącym gniewem.
10и҆ жда́ти сн҃а є҆гѡ̀ съ нб҃съ, є҆го́же воскр҃сѝ и҆з̾ ме́ртвыхъ, і҆и҃са, и҆збавлѧ́ющаго на́съ ѿ гнѣ́ва грѧдꙋ́щагѡ.
23Rzecze Pan: – Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się wyprze siebie samego, niech bierze krzyż swój i niech pójdzie w ślad za Mną.
23Речѐ гдⷭ҇ь: а҆́ще кто̀ хо́щетъ по мнѣ̀ и҆тѝ, да ѿве́ржетсѧ себѐ, и҆ во́з̾метъ кре́стъ сво́й, и҆ послѣ́дꙋетъ мѝ.
24Kto bowiem chciałby duszę swoją uratować, straci ją; a kto by stracił duszę swą dla Mnie, ten ją zbawi.
24И҆́же бо а҆́ще хо́щетъ дꙋ́шꙋ свою̀ спⷭ҇тѝ, погꙋби́тъ ю҆̀: а҆ и҆́же погꙋби́тъ дꙋ́шꙋ свою̀ менє̀ ра́ди, се́й сп҃се́тъ ю҆̀.
25Co za pożytek miałby człowiek, zdobywając cały świat, siebie zaś gubiąc lub sobie szkodząc?
25Что́ бо по́льзы и҆́мать человѣ́къ, приѡбрѣ́тъ мі́ръ ве́сь, себе́ же погꙋби́въ и҆лѝ ѡ҆тщети́въ;
26Kto by się bowiem wstydził Mnie i tych słów Moich, tego Syn Człowieczy będzie się wstydził, kiedy przyjdzie w chwale swojej i Ojca, i świętych aniołów.
26И҆́же бо а҆́ще постыди́тсѧ менє̀ и҆ мои́хъ слове́съ, сегѡ̀ сн҃ъ чл҃вѣ́ческїй постыди́тсѧ, є҆гда̀ прїи́детъ во сла́вѣ свое́й и҆ ѻ҆́ч҃ей и҆ ст҃ы́хъ а҆́гг҃лъ.
27Zaprawdę, mówię wam: – Są niektórzy spośród tutaj stojących, którzy nie zakosztują śmierci, póki nie zobaczą Królestwa Bożego.
27Гл҃ю же ва́мъ вои́стиннꙋ: сꙋ́ть нѣ́цыи ѿ здѣ̀ стоѧ́щихъ, и҆̀же не и҆́мꙋтъ вкꙋси́ти сме́рти, до́ндеже ви́дѧтъ црⷭ҇твїе бж҃їе.
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
