Czytania Liturgiczne na 23(10) listopad 2026 roku

1Paweł, apostoł Jezusa Chrystusa według nakazu Boga, Zbawiciela naszego, i Pana Jezusa Chrystusa, nadziei naszej,

1Па́ѵелъ, посла́нникъ і҆и҃съ хрⷭ҇то́въ по повелѣ́нїю бг҃а сп҃са на́шегѡ и҆ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀ ᲂу҆пова́нїѧ на́шегѡ,

2Tymoteuszowi, prawowitemu dziecięciu w wierze: łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca naszego i Chrystusa Jezusa, Pana naszego.

2тїмоѳе́ю прⷭ҇номꙋ ча́дꙋ въ вѣ́рѣ: блгⷣть, млⷭ҇ть, ми́ръ ѿ бг҃а ѻ҆ц҃а̀ на́шегѡ и҆ хрⷭ҇та̀ і҆и҃са гдⷭ҇а на́шегѡ.

3Bo zachęciłem cię do pozostania w Efezie, udając się do Macedonii, abyś przykazał niektórym, by nie nauczać inaczej

3Ꙗ҆́коже ᲂу҆моли́хъ тѧ̀ пребы́ти во є҆фе́сѣ, и҆ды́й въ македо́нїю, да завѣща́еши нѣ̑кимъ не и҆́накѡ ᲂу҆чи́ти,

4i nie zważać na mity ani na niekończące się rodowody, które służą raczej sporom niż Bożemu budowaniu, które jest w wierze.

4нижѐ внима́ти ба́снемъ и҆ родосло́вїємъ безконє́чнымъ, ꙗ҆̀же стѧза̑нїѧ творѧ́тъ па́че, не́жели бж҃їе строе́нїе, є҆́же въ вѣ́рѣ.

5A kresem przykazania jest miłość z czystego serca i z dobrego sumienia, i z wiary nieobłudnej,

5Коне́цъ же завѣща́нїѧ є҆́сть любы̀ ѿ чи́ста се́рдца и҆ со́вѣсти бл҃гі́ѧ и҆ вѣ́ры нелицемѣ́рныѧ,

6od czego niektórzy odstąpiwszy, zwrócili się ku próżnej gadaninie.

6въ ни́хже нѣ́цыи погрѣши́вше, ᲂу҆клони́шасѧ въ сꙋеслѡ́вїѧ,

7Pragnąc być nauczycielami Prawa, nie rozumieją, co mówią, ani co stanowczo twierdzą.

7хотѧ́ще бы́ти законоꙋчи́телє, не разꙋмѣ́юще ни ꙗ҆̀же глаго́лютъ, ни ѡ҆ ни́хже ᲂу҆твержда́ютъ.

13W owym czasie, gdy Jezus nauczał, rzekł do Niego ktoś z tłumu: – Nauczycielu, powiedz bratu memu, aby się podzielił ze mną dziedzictwem.

13Во вре́мѧ ѻ҆́но, ᲂу҆ча́щꙋ і҆и҃сꙋ, речѐ є҆мꙋ̀ нѣ́кїй ѿ наро́да: ᲂу҆чт҃лю, рцы̀ бра́тꙋ моемꙋ̀ раздѣли́ти со мно́ю достоѧ́нїе.

14On zaś rzekł do niego: – Człowieku, kto Mnie ustanowił nad wami sędzią czy rozjemcą?

14Ѻ҆́нъ же речѐ є҆мꙋ̀: человѣ́че, кто̀ мѧ̀ поста́ви сꙋдїю̀ и҆лѝ дѣли́телѧ над̾ ва́ми;

15Rzekł zaś do nich: – Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej zachłanności, albowiem nie na nadmiarze czyjegoś majątku polega życie jego.

15Рече́ же къ ни̑мъ: блюди́те и҆ храни́тесѧ ѿ лихои́мства: ꙗ҆́кѡ не ѿ и҆збы́тка {внегда̀ и҆збы́точествовати} комꙋ̀ живо́тъ є҆гѡ̀ є҆́сть ѿ и҆мѣ́нїѧ є҆гѡ̀.

22Rzekł zaś do swoich uczniów: Dlatego, mówię wam, nie martwcie się o duszę waszą, co byście jedli, ani o ciało, w co byście się przyodziali.

22Рече́ же ко ᲂу҆чн҃кѡ́мъ свои́мъ: сегѡ̀ ра́ди гл҃ю ва́мъ: не пецы́тесѧ дꙋше́ю ва́шею, что̀ ꙗ҆́сте: ни тѣ́ломъ, во что̀ ѡ҆блече́тесѧ:

23Dusza bowiem to więcej niż jedzenie, a ciało więcej niż odzienie.

23дꙋша̀ бо́льши є҆́сть пи́щи, и҆ тѣ́ло ѻ҆де́жды.

24Pomyślcie o krukach: nie sieją ani żną, nie mają ani mieszkań, ani spichlerzy, Bóg je karmi. O ileż więcej wy jesteście warci od ptaków?

24Смотри́те вра̑нъ, ꙗ҆́кѡ не сѣ́ютъ, ни жнꙋ́тъ: и҆̀мже нѣ́сть сокро́вища, ни жи́тницы, и҆ бг҃ъ пита́етъ и҆̀хъ: кольмѝ па́че вы̀ є҆стѐ лꙋ́чши пти́цъ;

25Któż z was, martwiąc się, może łokieć dołożyć do wzrostu swego?

25Кто́ же ѿ ва́съ пекі́йсѧ мо́жетъ приложи́ти во́зрастꙋ своемꙋ̀ ла́коть є҆ди́нъ;

26Jeśli więc nic nie możecie w sprawach tak małych, to czemu się o resztę martwicie?

26А҆́ще ᲂу҆̀бо ни ма́ла чесѡ̀ мо́жете, что̀ ѡ҆ про́чихъ пече́тесѧ;

27Pomyślcie o liliach, jak rosną, nie trudzą się, nie przędą, a powiadam wam: – Nawet Salomon w całej swej chwale nie był tak strojny jak jedna z nich.

27Смотри́те крі́ны, ка́кѡ растꙋ́тъ: не трꙋжда́ютсѧ, ни прѧдꙋ́тъ: гл҃ю же ва́мъ, ꙗ҆́кѡ ни соломѡ́нъ во все́й сла́вѣ свое́й ѡ҆блече́сѧ, ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ ѿ си́хъ.

28Jeśli więc roślinkę na polu, która dziś jest, a jutro do pieca się wrzuca, Bóg tak przyodziewa, to o ileż bardziej was, małoduszni?

28А҆́ще же травꙋ̀, на селѣ̀ дне́сь сꙋ́щꙋ и҆ ᲂу҆́трѣ въ пе́щь вме́щемꙋ, бг҃ъ та́кѡ ѡ҆дѣва́етъ: кольмѝ па́че ва́съ, маловѣ́ри;

29Wy także nie szukajcie, co byście jedli lub pili, ani nie dręczcie się;

29И҆ вы̀ не и҆щи́те, что̀ ꙗ҆́сте, и҆лѝ что̀ пїе́те: и҆ не возноси́тесѧ:

30tego wszystkiego bowiem narody tego świata poszukują, wasz Ojciec zaś wie, że tego potrzebujecie.

30всѣ́хъ бо си́хъ ꙗ҆зы́цы мі́ра сегѡ̀ и҆́щꙋтъ: ва́шъ же ѻ҆ц҃ъ вѣ́сть, ꙗ҆́кѡ тре́бꙋете си́хъ:

31Szukajcie raczej Królestwa Bożego, a wszystko to będzie wam dodane.

31ѻ҆ба́че и҆щи́те црⷭ҇твїѧ бж҃їѧ, и҆ сїѧ̑ всѧ̑ приложа́тсѧ ва́мъ.