Dziesiąty piątek po Wielkanocy w Rajsku.

W dniu 30 czerwca (dziesiąty piątek po Wielkanocy) uroczyście obchodzono święto ku czci Bogarodzicy w parafii w Rajsku. W nabożeństwie wzięli udział parafianie, goście oraz licznie przybyłe duchowieństwo.

Słowo pouczenia wygłosił ks. Mikołaj Ostapczuk, zaś na koniec wszystkim za czynny udział i modlitewny nastrój podziękował ks. Grzegorz Sosna i proboszcz parafii ks. Jarosław Godun. Podczas uroczystości śpiewał chór młodzieżowy oraz chór alumnów Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, którymi kierował lektor Łukasz Godun. 16 czerwca 1942 r., w odwecie za ostrzelanie przez partyzantkę sowiecką niemieckiego samochodu osobowego, hitlerowcy dokonali pacyfikacji wsi Rajsk w gminie Bielsk Podlaski. Zamordowano 149 osoby, zabudowania puszczono z dymem, wieś na kilka lat przestała istnieć...
14 czerwca 1942 r. w zasadzce koło wsi grupa sowieckich partyzantów ostrzelała niemiecki samochód, w wyniku czego zginęło trzech Niemców.

O świcie 16 czerwca 1942 r. wieś otoczyły oddziały SS, gestapo i żandarmerii z posterunków z pobliskich miejscowości. Wszystkich mieszkańców Rajska spędzono na wzgórze koło cerkwi, gdzie przeprowadzono selekcję, w pierwszej kolejności wybierano mężczyzn. Jeśli mężczyzny nie było w domu, do grupy dołączano żonę, matkę, ojca, pełnoletniego syna czy córkę.

Grupę liczącą 149 osób Niemcy wyprowadzili za wieś i tam rozstrzelali. Ciała zakopano w jamach, w których przechowywano kartofle na czas zimy.

Cała wieś została spalona, a murowana cerkiew rozebrana. Z cegieł Niemcy wybudowali posterunki policji w Chrabołach i Wyszkach. Po spaleniu wsi wyrwano także bruk uliczny, zaorano dojazdowe drogi, rozbito fundamenty, zniszczono studnie i wykarczowano drzewa owocowe.

Pozostałych mieszkańców Niemcy wysiedlili na teren gmin Brańsk i Boćki, a młode kobiety i młodzież do lat 16 wywieziono na roboty do III Rzeszy.

Pierwszy dom w Rajsku po wojnie został zbudowany latem 1945 r. Cerkiew, zburzoną przez Niemców, zaczęto wznosić w 1969 r.

Dziś we wsi istnieje dom kultury, a w nim izba pamięci, w której udokumentowano tragedię z 16 czerwca 1942 r. Znajduje się tu tablica z nazwiskami ofiar, fotografie, dokumenty, a wśród nich napisane po białorusku obwieszczenie o karze podpisane przez komendanta Wernera Fromma, dowódcę SS i policji na okręg białostocki.

— Aleksandra Godun