Książka o tajemniczej śmierci księdza sprzed lat

„Wśród nocnej ciszy” to tytuł książki autorstwa Arkadiusza Panasiuka, dziennikarza Kuriera Hajnowskiego (oddział białostockiego Kuriera Porannego), traktującej o tajemniczych okolicznościach śmierci ks. Piotra Popławskiego sprzed ponad 20 laty.

Ksiądz Popławski był osobą znaną, a jako dziekan narewski również stojącą wysoko w hierarchii cerkiewnej. Władze PRL obawiały się reakcji środowiska prawosławnego na wiadomość o niewyjaśnionej śmierci kapłana, ponieważ Białostocczyzna wciąż pamiętała proces, w którym skazano morderców księdza Jerzego Popiełuszki. Śmierć ks. Popławskiego nie musiała być wynikiem targnięcia się na własne życie, a mordem dokonanym przez osoby trzecie.

Autor książki stawia kilka tez, lecz jak twierdzi do żadnej z nich „nie jest przywiązany”. Uważa, iż albo prokuratura w 1985 r. była wyjątkowo niekompetentna, albo nie można było nic zrobić, nawet przy najlepszej woli. Niekoniecznie musiało to być zabójstwo, a „nieszczęśliwy wypadek”, który ktoś później upozorował na samobójstwo.

Dziennikarzowi „Kuriera Hajnowskiego”, mimo uprzedniego entuzjazmu kilku wydawców nie udało się dojść do porozumienia z żadnym z nich i książkę trzeba było wydać własnym sumptem. Pozycja jest dostępna w wersji papierowej i można ją zamówić drogą elektroniczną poprzez blog autora. Koszty wysyłki pokrywa sam autor.

Poniżej prezentujemy fragmenty książki:

Piotr Popławski z Narwi nie był święty. Ten nieświęty, ale bardzo lubiany duchowny wyrusza rankiem 15 czerwca 1985 roku ze swojego domu samochodem marki Polonez w podróż, z której nigdy nie powróci. Siedem dni później grupka grzybiarzy znajduje go powieszonego w lesie niedaleko wsi Koźliki. Śledztwo przejmuje Rejonowy Urząd Spraw Wewnętrznych w Białymstoku.

Tragedia rodziny Popławskich nie mieściła się w głowie, bo wiele małżeństw, w tym małżeństwa kapłanów, przeżywa kryzysy. Alkohol? To tajemnica poliszynela. Duchowni wszystkich wyznań miewają z nim kłopoty. Mówi się, że Piotr Popławski był na życiowym zakręcie… Może. Za dużo tu jednak znaków zapytania, żeby zbyt łatwo ulec pokusie trzymania się tylko wersji oficjalnej – „samobójstwo”. „Nie zgodzę się z tym nigdy…” – pisała w dramatycznych listach do wszystkich możliwych urzędów żona duchownego, Irena. Czy kobiece serce może się mylić?

— Tomasz Sulima