Poświęcenie domu parafialnego w Boratyńcu Ruskim

Parafia prawosławna św. Anny w Boratyńcu Ruskim ma dopiero 7 lat. W ciągu tak krótkiego okresu została zbudowana nowa cerkiew, w której wierni oddają cześć św. Annie prosząc ją o wstawiennictwo przed Ołtarzem Najwyższego. Część ołtarzową świątyni zdobi polichromia wykonana przez pana Jarosława Wiszenkę. Do 3 sierpnia br. pierwszy w historii proboszcz parafii ks. prot. Andrzej Opolski mieszkał wraz ze swą matuszką Krystyną i dwoma synami Dawidem i Szymonem w różnych miejscach i różnych domach, pośród wyznawców Kościoła rzymskokatolickiego, dając dobre świadectwo o Prawosławiu. Jednak również parafia w Boratyńcu Ruskim doczekała się nowego domu parafialnego. Trudno jest w kilku zdaniach podzielić się tą radością i opowiedzieć o poniesionym wielkim trudzie jego budowy dla dobra Cerkwi. Budowę plebanii zaczęliśmy w maju 2001 r., a zakończyliśmy w grudniu 2002 r. Parafia W Boratyńcu Ruskim liczy 470 osób. To oni poprzez swe ofiary i pokorę wznieśli najpierw cerkiew, a obecnie dom dla swego baciuszki, dla swego spowiednika, a przede wszystkim dla Cerkwi. Główną siłą, która najbardziej pomogła przy budowie, była modlitwa do Boga o wzmocnienie naszej wiary i o dobrych ludzi, którzy pomogliby nam w naszym duchowym przedsięwzięciu. I Wszechmogący Bóg usłyszał głos swego pasterza i ludzi. Dnia 3 sierpnia br. do naszej parafii zawitała „wiosna duchowa”. Jego Eminencja, Wielce Błogosławiony Sawa, Metropolita Warszawski i całej Polski przybył na boratyńską ziemię, aby dokonać poświęcenia nowej plebanii. W asyście ks. mitrata Eugeniusza Niesteruka i kilku innych księży Władyka odprawił Św. Liturgię, po której w swym słowie pouczał o duchowym znaczeniu domu parafialnego w życiu całej parafii. Za służbę dla dobra Cerkwi Jego Eminencja odznaczył proboszcza ks. prot. Andrzeja Opolskiego Orderem św. Równej Apostołem Marii Magdaleny III stopnia. Po nabożeństwie metropolita dokonał wyświęcenia plebanii, po czym został podjęty uroczystym obiadem. Wyrażamy Wszechmogącemu Bogu wdzięczność za dary, którymi nas obdarzył i mamy nadzieję, że będzie nimi nadal obdarzał.

— ks. prot. Andrzej Opolski