Arcypasterski List Jego Ekscelencji Tichona na Narodzenie Chrystusa (nowy styl)

Arcypasterski List Jego Ekscelencji Tichona, Narodzenie Chrystusa 2017
Chrystus się rodzi! Sławcie Go!

Moi ukochani Bracia i błogosławione w Panu dzieci,

Doszliśmy to końca świeckiego roku. Gdy spojrzymy wstecz, w wiadomościach dominowały tragedie, akty terroryzmu, strzelaniny w miejscach publicznych, zawirowania polityczne oraz zarzuty o niewłaściwe postępowania seksualne. Ciemność, która spowija świat towarzyszy naszym osobistym i rodzinnym problemom: uzależnieniom, chłodnym stosunkom międzyludzkim, rozwodom i wszelkiego rodzaju konfliktom, zrodzonym przez ludzkie namiętności. Skłania to nas do zastanowienia się, jak miłość mogła tak brutalnie zniknąć z ludzkich serc.

Święto Narodzenia w Ciele naszego Pana, Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa jest przypomnieniem dla nas wszystkich że „niebo i ziemia wspólnie dziś się radują, zgodnie z przepowiednią proroków” i aniołowie i ludzie „przeżywają duchowe święto w Bogu, zrodzonym z kobiety, który ukazał się w ciele tym, którzy przebywają w ciemności i cieniu”. Światło, które dziś otrzymujemy nie jest nawet w przybliżeniu materialnym światłem, które przeszywa mrok, który nas otacza, ale raczej przemieniającym światłem, które ujawnia miłość Stwórcy do nas oraz inspiruje nas by wzrastać w miłości do Niego.

Nie istnieje żadna filozofia czy ideologia, która mogłaby przezwyciężyć irracjonalność tego świata. Jedynie przemieniające światło Chrystusa - Jego boska i pełna poświęcenia miłość może to osiągnąć. Tylko przez miłość, ze zwierzętami w żłobku, „przyjmijcie Tego, który swoim Słowem uwolnił nas z ziemi na ziemi od czynów sprzecznych z rozumem”. Kiedy rozpaczamy nad tragediami tego świata i naszymi osobistymi tragediami pamiętajmy, że dokładnie w sam środek tej ciemności Słowo Boga wybrało, by być wcielonym.

Archimandryta Zachariusz sugeruje, że kiedy konfrontujemy się z ruinami naszej miłości i odkrywamy nasze zepsucie, mamy dwa wyjścia. Możemy zwrócić się do Boga z naszym bólem, by wszedł On do naszego życia i nas odnowił. Z drugiej strony możemy dalej snuć ludzkie plany, które najczęściej przynoszą rozczarowanie i prześlizgiwać się od jednej tragedii do drugiej, tonąc w jałowości naszej duszy, mając nadzieję, że pewnego dnia dostąpimy doskonałości.

Świat pragnie autentycznej miłości, lecz jest pogrążony w globalnych tragediach, których jesteśmy świadkami każdego dnia. W naszych relacjach międzyludzkich to czego brakuje, to Bóg, trzecia i bosko-ludzka Osoba, Która jako jedyna może oczyścić i uzdrowić nasze niedoskonałe i zepsute relacje. Niezależnie od tego, czy będzie to mąż i żona, brat i siostra czy członkowie większej społeczności, prawdziwa miłość i trwały pokój mogą być utrzymane jedynie poprzez naszą komunię z Bogiem.

W naszym Prawosławnym kontekście, ma to miejsce poprzez Świętą Liturgię oraz nasze wysiłki, by pielęgnować pełną poświęcenia miłość Bożą w naszych własnych sercach. „Raj zaczyna się na ziemi poprzez miłość do Boga i do ludzi. W tym leży całe piękno wiecznego życia, które zostało stworzone dla ludzi, by wiecznie chwalili Boga. Nasza radość to właśnie oddawanie chwały dla Stwórcy.”

Dzisiejsze święto jest przypomnieniem, że to właśnie w cyklu uwielbienia i miłości pomiędzy Bogiem i człowiekiem możemy znaleźć naszą prawdziwą pełnię. Niech nowonarodzony Chrystus podaruje nam odwagę, aby utrzymywać Jego miłość w naszych sercach, aby łączyć się z naszymi braćmi poprzez modlitwę, ofiarę i upokorzenie. Pamiętajmy, że niezależnie od stopnia naszego własnego zepsucia i zepsucia świata, Chrystus przyszedł do nas aby dać nam nadzieję na odnowę, „dlatego On był, pozostał prawdziwym Bogiem: a tym, czym nie był, wziął na siebie, stając się człowiekiem poprzez miłość dla stworzenia ludzkiego.”
Z miłością w Nowonarodzonym Chrystusie,

+ Tichon
Arcybiskup Waszyngtonu
Metropolita całej Ameryki i Kanady

19 grudnia 2017 r.
SYOSSET, NY (OCA)

za: oca.org
fot. za: kosciol.pl

— tłum. Natalia Walicka