Wszystko w życiu jest miłością

5 listopada 1967 r.

Wszystko w życiu jest miłością i wszystko w życiu może być radością, jeśli radosnym sercem po równo przyjmować to, co się dostaje i to, co się traci. Często myślimy, że radość bywa tylko z powodu tego, co dostajemy – a jaka bywa najgłębsza, świętująca radość z powodu tego, czego jesteśmy jakby pozbawieni, ale w czym przejawia się przemyślna Boża troska.

Przypomina się słowo pewnego ascety; żył on w skrajnym ubóstwie, w głodzie i chłodzie, przez które drżeli ci, którzy go otaczali. Żył w opuszczeniu, nie bacząc na to, że wielu służył, ale ci, którym służył, mało troszczyli się o niego. I pewnego razu jeden przybysz, obecny rano na jego modlitwie, w której dziękował Bogu za nieskończone Jego dobrodziejstwa, powiedział mu: Jak możesz łgać przed obliczem Boga, jak możesz dziękować Mu za Jego dary? On tobie nic nie dał!… I ten asceta popatrzył na niego i powiedział: Nie tak pojmujesz życie; myślisz o tym, że nie mam przyjaciół, ani ciepła, ani jedzenia – jakby niczego nie było. A ja widzę sprawę inaczej: Pan popatrzył w moją duszę i ujrzał, że nie dorosnę do miary, do której mnie powołał, jeśli nie będzie mi dane i głodować, i marznąć, i być samotnym. I On dał mi z nadmiarem i pozostawienie przez ludzi, i pozbawienie tego wszystkiego, czego szukają ludzie: ty widzisz w tym pozbawienie, a ja – swój dar…

Nikt z nas w takich skrajnych okolicznościach nie żyje i mało kto z nas byłby zdolny tak przeżyć i zbawić się. Ale każdy z nas stale skarży się, że jest czegoś pozbawiony: jego pominęli uwagą, przyjaźnią, troską, nie ma tego, czego by chciał w fizycznym, duchowym i społecznym świecie. Cały czas mówimy o tym, czego nie mamy i nigdy nie myślimy o tym, że nie pozbawił nas Pan, a obdarował, oswobodził nas, dał nam możliwość być bogatym, ale inaczej.

Pomyślcie o tym, ponieważ narzekanie, zawiść i inne podobne uczucia nie tylko niszczą naszą duszę, ale na darmo ją niszczą, ponieważ nie ma ku temu powodu, gdybyśmy tylko rozumieli, jak bogato obdarowuje nas Pan i jak On nas prowadzi krok za krokiem od zniszczalności do niezniszczalności, od fałszywego władania do prawdziwego bogactwa.

Pomóż nam, Panie, zrozumieć, że wszystko jest miłością i wszystko jest bogactwem, i wtedy z Cerkwią męczenników i świętych – prostych, żywych ludzi, którzy jednak potrafili widzieć rzeczy, jakimi są – możemy razem z nimi dziękować za wszystko Bogu prawdziwie radosnym i wdzięcznym sercem. Amen.

autor: metropolita surożski Antoni (Bloom)
tłumaczenie: Michał Diemianiuk

za: azbyka.ru

fotografia: levangabechava /orthphoto.net/

— metropolita Antoni (Bloom), tłum. M. Diemianiuk