Dlaczego diabeł, szatan pisze się z ma łej litery (słyszałem, że tak zostało umownie ustalone)? Czy powinnismy jako chrześcijanie kochać miłością bliżniego także szatana?

Diabeł, szatan, demon, duch nieczysty itp. pisze się z małej litery, ponieważ nie sa to imiona własne.

Proszę zwrócić uwagę, że również takie słowa jak "anioł", "archanioł" "cherubin" itp. również piszemy małą literą.

W języku polskim imiona własne (między innymi) piszemy dużą literą. Dlatego w polskich tłumaczeniach Pisma Świętego (wydanie Towarzystwa Biblijnego w Polsce, Biblia Tysiąclecia) imiona np. Beliara (2 Kor. 6,15) Beelzebuba (Mt 10,25), będące imionami własnymi, są pisane dużą literą.

Tekst słowiański wszystkie imiona pisze małą literą. I to nie tylko demonów, ale i ludzi, w tym apostołów, a nawet samego Chrystusa. Również nazwy miast w tym języku są pisane małą literą.

Drugie pytanie jest bardziej złożone. Co to znaczy "kochać miłością bliźniego" szatana?

W Ewangelii Jana (14,21n) powiedziane jest "Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten mnie miłuje" i "Jeśli kto Mnie miłuje, będzie zachowywał moją naukę" (J 14,23). Niewatpliwie miłość do kogokolwiek wiąże się z szacunkiem do tej osoby, z zaufaniem wobec tej osoby i zawierzeniem tej osobie. Miłość wiąże się z posłuszeństwem i dlatego w tym przypadku jest bardzo trudno mówić o "miłości bliźniego" wobec szatana, który jest wrogiem od początku. Czyż można zaufać, zawierzyć i darzyć szacunkiem szatana? Nie.

Szatan w całej historii ludzkości jest przeciwnikiem Boga (jeśli tak mozna powiedzieć - bo czymże jest stworzenie (upadłe) wobec Stwórcy?), sprawcą upadku człowieka, kusicielem, przeciwnikiem, zabójcą.

Niektórzy Ojcowie pustyni modlili się za demony, ale w tym wyrażała się ich przeogroma miłość przede wszystkim do Boga i z tej miłości rodziła się prośba o opamiętanie i nawrócenie demonów.

— ks. Jerzy Tofiluk