Dlaczego w kościele rzymskokatolickim modlitwa/ Msza Święta odprawiona za dusze samobójców jest uważana za dobro a modlitwa w kościele prawosławnym za coś wręcz zakazanego? Historia z życia - podzieliłam się wiadomością z poznana siostra (z monasteru), że zamówiłam taką modlitwę w kościele rzymskokatolickim (jestem katoliczką), gdzie mnisi z zakonu bardzo się ucieszyli z takiej intencji, bo o tych ludziach nikt nie pamięta. Zaskoczyła mnie reakcja siostry, która stwierdziła kategorycznie, że wystawiłam się na ogromne niebezpieczeństwo, że wprowadziłam jakieś zakłócenie duchowe i że absolutnie nie wolno się modlić za takie osoby. Jednak moja intencja była czysta. Przyznam, że nie do rozumiem i choć minęło sporo czasu, to nadal nie mogę się otrząsnąć po reakcji tej mniszki. Kalina

Cerkiewne kanony nie dopuszczają nie tylko liturgicznej, cerkiewnej modlitwy za samobójców, ale nawet ich pogrzebu. To nie przez zapomnienie, bowiem w domowej osobistej modlitwie modlą się za nich członkowie rodziny i przyjaciele. To tak wielki grzech, że już tutaj, na ziemi powoduje aż tak bardzo bolesne konsekwencje. Tłumaczyć można/trzeba to również pragnieniem powstrzymania innych wiernych nawet od myśli o odebraniu sobie życia. Perspektywa braku cerkiewnej modlitwy za dusze samobójcy miała/ma działać "odstraszająco", jako przestroga. To swego rodzaju paradoks - ci, którzy tej modlitwy potrzebują najbardziej, zostają jej pozbawieni, ale, co wielce ważne, przez wzgląd na innych 'potencjalnych' samobójców.
Najnowsze badania naukowe wykazały, że w ponad 90% samobójstw popełnianych jest "pod wpływem" wielu różnych różnych czynników i nie są to działania w pełni świadome. Dla wielu hierarchów, duchownych, teologów oznacza to, że pogrzeb i cerkiewna modlitwa stają się w tych przypadkach możliwe.

— Ksiądz Włodzimierz Misijuk