Obecnie uczestniczę w katechumenacie, przygotowując się do przyjęcia Prawosławia. Ponieważ nigdy nie przyjąłem sakramentu bierzmowania w Kościele Katolickim, do którego wcześniej należałem i w którym byłem wychowany, pragnę teraz – na drodze duchowego nawrócenia – przyjąć imię świętego, który jest mi szczególnie bliski. Chciałbym obrać imię Olaf, na cześć św. Olafa – patrona Norwegii. Z informacji, które posiadam, św. Olaf został kanonizowany przed Wielką Schizmą w 1054 roku, a zatem teoretycznie uznawany jest przez oba Kościoły – Wschodni i Zachodni. W związku z tym uprzejmie proszę o potwierdzenie, czy możliwe jest przyjęcie tego właśnie imienia jako mojego imienia duchowego w Kościele Prawosławnym. Potrzebuję również oficjalnego potwierdzenia tej decyzji od duchownego. Robert
W spisie imion prawosławnych używanym w naszej Cerkwi Olaf nie występuje. Niemniej jednak król Norwegów, o którym tutaj mówimy jest uważany za świętego i dlatego też imię to nadawane jest w lokalnych Cerkwiach prawosławnych na chrzcie. Niżej wskazuję na link, który odsyła do tekstu autorstwa p. Andrzeja Charyło, zamieszczonego w Przeglądzie Prawosławnym z 2021 r., gdzie zostało opisane prawosławne nabożeństwo na grobie św. Olafa.
Fragment tego tekstu odnoszący się do kultu św. Olafa brzmi następująco:
„Król Norwegii Olaf II został kanonizowany i jest ostatnim zachodnim świętym (sprzed Wielkiej Schizmy w 1054 roku), który jest uznawany przez Cerkiew prawosławną. Świątynie ku jego czci wzniesiono m.in. w Konstantynopolu, w pobliżu Nowogrodu Wielkiego, a także w Starej Ładodze niegdyś drugim co do wielkości mieście w Księstwie Nowogrodzkim, oddalonym niespełna sto dwadzieścia kilometrów na wschód od dzisiejszego Petersburga. Relikwie św. Olafa poza Norwegią znajdują się m.in. w USA w prawosławnym monasterze św. Mikołaja Cudotwórcy w North Fort Myers na Florydzie”.
— Ksiądz Andrzej Kuźma
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
