Pochwalony Jezus Chrystus! Piszę obecnie pracę magisterską, ikona w sofiologicznym ujęciu S. Bułgakowa, dzięki zresztą Ojca tłumaczeniu. Ciągle jednak nurtuje mnie pytanie mianowicie, skoro Bułgakow twierdzi że jedyną zasadą bytu jest sofijność, to należałoby uprawiać teologię idąc po linii tej doktryny. w takim razie co z wiekami teologii, która opracowała dogmaty nie biorąc pod uwagę tej prawdy ( chiciaż Bułgakow twierdzi ze najważniejsze dogmaty nieświadomie idą po tej linii antynomii sofiologicznej-czyżby był to pewnego rodzaju metajęzyk?).Zdaje sobie sprawę że jest to gnoza, wiedza którą nie bardzo można utożsamić z objawieniem i choć wiele wyjaśnia równie wiele komplikuje. wiem że Ojciec przedsawia na wiele sposobów tę doktrynę starając się ją uaktualnić, także Ojciec Tofiluk.Moje zasadnicze pytanie brzmi, co z tej doktryny można swobodnie stosować do teologii, i dlaczego to robić skoro została negatywnie oceniona przez prawosławnych i czy może ona istnieć równolegle do innych teologicznych koncepcji? Z Poważaniem

Osobiście nie podzielam poglądów o. Bułgakowa w teologii, natomisat w filozofii tak. Sofiologia na gruncie filozofii była dość owocna, np. tezy o. Pawła Florenckiego o antynomicznym charakterze prawdy i konsubstancjalności poznania. Natomiast w teologii sofiologia jest raczej ślepą uliczką. Myślę, że napisałem to dość wyraźnie w swoim komentarzu do książki o. Bułgakowa. Nie we wszyskich zresztą swoich pracach teologicznych odwoływał skię do tej koncepcji.

— ks. Henryk Paprocki