Przedstawię się na początek: Mam na imię Konrad, mam 17 lat, jestem Aspirantem do Prawosławia i w niedalekiej przyszłości chciałbym oficjalnie zostać Prawosławnym.

Mam kilka pytań, choć nie oczekuję, że na wszystkie będą odpowiedzi:

1. Jak czytać Biblię tak, abym nie zaczynał mieć protestanckiego podejścia do niej, mieszkam w mieście gdzie najbliższa wspólnota prawosławna jest w Opolu i nie mam jak porozmawiać z duchownym.

2. Od jakiegoś czasu, gdy bardziej skupiam się na teologii prawosławnej i ogólnie tradycji apostolskiej, zaczynam mniej rozumieć to, co prawosławny powinien wiedzieć i to, co nas różni od Kościoła Katolickiego, od czego to może być takie podejście.

3. Czy w tazie przypadku gdy będę narażony na śmierć,a nie będzie prawosławnego kapłana, to czy będę mógł przyjąć np komunię albo namaszczenie przez Kapłana Orientalnego? Np Ormianina, Kopta, Syryjczyka.

1. Nie wiem, co masz na myśli pisząc o ‘protestanckim podejściu' do Biblii, ale każdy chrześcijanin powinien czytać Pisma z wielka uwagą i regularnie. Można przy tym wskazać różne sposoby czytania. Mogą to być fragmenty czytane codziennie podczas Boskiej Liturgii, całe rozdziały kolejnych ksiąg albo całe księgi. Pismo Święte powinniśmy przyjmować jak list napisany do każdego z nas przez samego Boga.

2. Mam wrażenie, że poznając prawosławie ‘odkrywasz’ przy tym rzymski katolicyzm i zauważasz wiele podobieństw. To dlatego, że tradycja chrześcijańska jest w absolutnej większości wspólna dla obu tych wyznań, a o braku jedności wiary zdecydowały (i ciągle decydują) różnice w nauczaniu, tj. kwestie dogmatyczne. Chodzi tu ‘rzymskie/łacińskie’ ingerencje w dwa najważniejsze dogmaty chrześcijaństwa – o Bogu w Trójcy Osób i o Wcieleniu Chrystusa (tj. Filioque w symbolu wiary i dogmat o Niepokalanym Poczęciu). Różnic jest dużo więcej, ale te pozostałe są raczej ‘zewnętrzne’, nie dotyczą kwestii wiary, ale np. architektury, sztuki sakralnej (ikonografia, śpiew cerkiewny), obrzędowości itp.

3. Wspólna komisja chalcedońsko-przedchalcedońskiego dialogu teologicznego ustaliła, że pomiędzy tymi dwoma prawosławnymi rodzinami nie ma istotnych różnic dogmatycznych. Poszczególne Cerkwie lokalne są teraz w trakcie przyjmowania tych ustaleń. Patriarchaty obu tych rodzin w Syrii i Libanie już w latach 1990. zdecydowały, że wierni obu tradycji, którzy mieszkają tam obok siebie, mogą przystępować do misteriów w cerkwiach obydwu patriarchatów. To przykład do naśladowania dla pozostałych Cerkwi lokalnych.

— ks. Włodzimierz Misijuk