W sprawie Credo, o którą zapytał p.Bartek, pozwolę sobie na uzupełnienie odpowiedzi o.Pańkowskiego. Otóż Wyznanie Wiary (Symbol Nicejsko-Konstantynopolski), będący przejawem tzw. pozbiblijnym źródłem poznania TRADYCJI, opradcowane na Soborze Powszechnym (czyli wspólnym dla greckiego Wscodu i łacińskiego Zachodu, w ramach Jednego Kościoła) w roku 381, zawiera passus o pochodzeniu Ducha Świętego, "który od Ojca pochodzi". W wieku XI wszedł on do liturgii Zachodu jako tzw. pierwsze Credo mszalne, z tym, że Duch Święty jest określony jako ten, "który od Ojca i Syna pochodzi". Tym samym tekst obu Wyznań Wiary, tak prawosławnego jaki i rzymskokatolickiego jest identyczny, z wyjątkiem owego "i Syna" łac. "Filioque", które występuje w Credo Zachodnim, a którego nie ma w Crede Wschodnim. Ów "drobiazg" jest przyczyną wielkiego sporu teologicznego dzielącego Kościół od ponad tysiąca lat i wyrazem całego dramatu podziału (schizmy) między nami. Niby tak samo, a nie tak samo. Niby nic, drobiazg, a jednak. Niby dyskusja, dialog, wymiana opinii, przekonywanie się, niby mówienie tego samego, a tysiąc lat zleciał jak biczem strzelił. Widocznie tak Wola Pana albo myśmy, chrześcijany jeszcze za słabi do wypełniania JEGO WOLI ("Aby jedno byli"). Jeśli się mylę, to niech Ojciec Archimandryta mnie poprawi, proszę. Na zakończenie: prawosławna wersja Credo (czyli bez "i Syna") w myśl doktryny rzymskokatolickie może być wygłaszana przez wiernego Kościoła rzymskokatolickiego bez obaw o narażenie się na herezję. Dał temu wyraz chociażby sam Jan Paweł II, w czasie jednej z swych pierwszych pontyfikalnych pielgrzymek, do Stambułu/Konstantynopola/Bizancjum. Gdzie w owej "duchowej" stolicy Prawosławia, sprawując liturgię wygłosił Credo modo orthodoxo. Z Bogiem!!!

Bez filioque "i od Syna" ta forma credo jest prawidłowa. Może być głoszona i przez rzymskokatlika. Filioque to tak na prawdę walka z arianizmem, która po raz pierwszy pojawiła się w VI wieku w Hiszpanii. Istnieją jednak i inne róznice z Kosciołem Rzymskokatolickim, które nie zostały zapisane w Symbolu wiary.

— o. Jerzy Pańkowski