Witam

Chciałabym poinformować Księdza, iż udzielił mi błędnej odpowiedzi (pytanie dotyczyło tego, czy można wziąć ślub w cerkwi a dzieci ochrzcić w kościele katolickim)Proboszcz parafii mego narzeczonego nie widzi tu żadnego problemu:) Poza tym chciałabym odnieść się do pytań dotyczących tego, czy można wziąć ślub i w cerkwi i w kosciele- otóż ten sam proboszcz i kilku jeszcze innych duchownych prawosławnych twierdzi, iż było by to powtórzeniem sakramentów. Skąd więc aż taka rozbieżność poglądów w jednym kościele, rozumiem,że między kościołem katolickim a prawosławnym mogą być spory, ale żeby taki bałagan był w samej cerkwi???

Nie udzieliłem błędnej odpowiedzi. Nie można wziąć ślubu w Cerkwi, a dzieci chrzcić poza jej granicami. Taka odpowiedź wynika z doświadczenia Kościoła Prawosławnego, a nie z poszczególnych prywatnych opinii. Małżeństwa mieszane są dużym problemem zarówno dla Kościoła Prawosławnego, jak i Rzymskokatolickiego, ponieważ naruszają podstawową funkcyjność sakramentalną rodziny, a w tym tkwi pełnia rodzinnej jedności. Tak wygląda cały problem, nawet jeśli sie z tym nie zgadzamy. Małżeństwa mieszane zawierane są tylko za zgodą (dyspensą) biskupa. Wskazuje to zatem na ich szczególny charakter, co w Prawie Kanonicznym oznacza ekoniemię wobec ogólnej zasady. Już sam ten fakt udowadnia nam, że nie są one naturalnym przejawem w życiu Kościoła. Dlatego potrzebna jest właśnie zgoda bpa i deklaracja o chrzcie dzieci. Nie jest to problem jurydyczny, ale eklezjalno - sakramentalny. Nie kryje się w nim wrogość, ale wierność Kościołówi. W Cerkwi Prawosławnej absolutnie nie ma żadnego bałaganu, bałaganem byłby nieprzymyślany kompromis sakramentalny, któryby zaspokoił oczekiwania ludzkie, ale stanowiłby apostazję od prawd nauki wiary.

Odnośnie zawarcia sakramentów w obu Kościołach, napisałem niegdyś, że taką alternatywę mógłby rozwiązać tylko bp, a to nie oznacza, że stanowiło to kiedyś lub stanowi nadal regułę stosowaną obecnie w Kościele. Żyjemy niestety w czasach, kiedy ludzie poszukują takich odpowiedzi, które będą usprawiedliwiały ich postepowanie, a nie tych, które wynikają obiektywnie ze świadomości kościelnej.

Pozdrawiam

— o. Jerzy Pańkowski