Kanonizacja św. Jerzego Cernickiego

3 grudnia br. w rumuńskim monasterze Cernica odbyła się kanonizacja archimandryty Jerzego Cernickiego. Uroczystościom przewodniczył zwierzchnik Cerkwi rumuńskiej, Jego Świątobliwość patriarcha Teoktyst.

Św. Jerzy Cernicki urodził się w 1730 r. Już za młodu udał się na Świętą Górę Athos, gdzie rozpoczął życie mnisze w monasterze Vatopedu. Przełożonym monasteru był wówczas św. Paisjusz (Wieliczkowski) , który przełożył na język staro-cerkiewno-słowiański dzieła Ojców Kościoła poświęcone modlitwie Jezusowej . Jerzy stał się jednym z bardziej znanych uczniów św. Paisjusza. Metropolita wołoski Grzegorz II widząc upadek życia monastycznego w swej diecezji postanowił reaktywować w 1781 r. monaster w Cernicy, organizując go wg zasad atoskich, a kierowanie nim powierzył powracającemu z Athosu o. Jerzemu. Uczeń św. Paisjusza wdrożył zasady, jakich się nauczył od swojego przewodnika duchownego. Z biegiem czasu z błogosławieństwa o. Jerzego rozpoczęły działalność filie monasteru w Cernicy, powstawały też na terenach Wołoszczyzny samodzielne klasztory kierowane przez uczniów św. Jerzego Cernickiego. Przełożony wspólnoty zakonnej w Cernicy został zarządcą z tytułem archimandryty tzw. wołoskiej grupy monasterów. Archimandryta Jerzy zmarł w 1806 r. Relikwie kanonizowanego świętego spoczęły w soborze monasteru w Cernicy.

Monaster w Cernica k. Bukaresztu wybudowano z polecenia gubernatora rejonu Cernica Radu Voda Serbana w 1608 r. Z biegiem czasu w klasztorze osiadło 84 mnichów, zaś budynki klasztorne otoczono murami, co w efekcie nadało Cernicy charakteru fortecy. W początkach XVIII w. życie monastyczne w tym rejonie zamarło. Dopiero bp Grzegorz II reaktywował działalność cernickiej wspólnoty zakonnej. Archimandrytą cernickim został wspomniany wcześniej Jerzy – uczeń św. Paisjusza. Dzięki działalności św. Jerzego odremontowano pomieszczenia monasteru. W 1815 r. wzniesiono sobór p.w. św. Mikołaja. Między 1818 a 1850 wybudowano kolejne cerkwie, liczne szpitale i sierocińce. Na terenie klasztoru powstała bogata biblioteka, typografia, szkoła pisania ikon oraz seminarium duchowne kształcące kapłanów Rumuńskiej Cerkwi. Absolwentem seminarium cernickiego jest m. in. obecny patriarcha Teoktyst. Z mnichów monasteru w Cernicy wywodzili się liczni hierarchowie Rumuńskiej Cerkwi. Sytuacja klasztoru pogorszyła się po przyłączeniu do ZSRR Besarabii i Bukowiny w 1940 r. Podczas II wojny światowej klasztor zamknięto. Po upadku ustroju komunistycznego w Rumunii w 1989 r. monaster reaktywował działalność. Ponownie otworzono seminarium duchowne i typografię, a Cernica stała się rumuńskim centrum duchowym.

Na zdj.: monaster w Cernicy / http://www.patriarhia.ro /

Na podst.: http://www.patriarhia.ro/

— Stefan Dmitruk