List Patriarchy Aleksego do Soboru Biskupów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Poza Rosją

W przeddzień Soboru Biskupów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Poza Rosją (tzw. Cerkiew Zarubieżnaja) Patriarcha Moskwy i Wszechrusi Aleksy wystosował list do Przewodniczacego Soboru Biskupów - Metropolity Laurusa. Oto jego fragmenty.

Jego Eminencja, Metropolita Laurus, Ich Ekscelencje, Arcypasterze Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Poza Rosją

W przeddzień Soboru Biskupów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Poza Rosją ponownie apelujemy do Was, by połączyć wspólne wysiłki, dzięki czemu z pomocą Boga będziemy mogli przezwyciężyć rozłam wciąż istniejący w Świętej Rosyjskiej Cerkwi.[...] Analizując przyczyny zniszczenia starej Rosji uświadamiamy sobie, że Kościół rosyjski niesie ciężar odpowiedzialności za to, co się przydarzyło naszemu umiłowanemu krajowi i ludziom, którzy mieli niewystarczającą odporność przeciwko zgubnym, bezbożnym naukom. Wydarzenia XX wieku są surową lekcją dla nas wszystkich. [...] Nawet w najcięższych okolicznościach cerkiew nie ma prawa wycofać się z duchowej oceny wydarzeń wokół niej. Konsekwencje takiego odwrotu mogą być tragiczne dla całego narodu. W duchu żalu rosyjska Cerkiew jest wzywana przez Pana, aby wyleczyć rozłam i rany zadane ludziom i aby poświadczyć uzdrowienie odnalezione w blasku „Słońca sprawiedliwości” (Mal. 3,20).

Powinniśmy jednakże przyznać, iż słowa i czyny reprezentantów Kościoła zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz ojczyzny nie zawsze odpowiadały temu podniosłemu wezwaniu. Wiele słów i czynów członków i hierarchów Kościoła było uwarunkowanych przez zewnętrzne okoliczności życia Cerkwi, a czasami przez bezpośredni nacisk ze strony sił, będących poza Cerkwią. Żyjąc w świecie podzielonym „żelazną kurtyną”, będąc po obu jej stronach byliśmy – każdy na swój własny sposób – podmiotem przeciwstawnych, egoistycznych systemów politycznych. Systemy te nie były ani chrześcijańskie, ani prawosławne. Nie odnosiły się do ponownego zjednoczenia ludzi Kościoła, czy umieszczenia Cerkwi we właściwym miejscu ludzkiego życia. [...]

Jednocześnie, praca pasterska, głoszenie Słowa Bożego i sprawowanie sakramentów istniało w Cerkwi zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz Rosji. Pan ocalił Cerkiew przed herezjami i ochronił jedność dogmatów, a także apostolską sukcesję wyświęcania. Tylko zewnętrzna szata cerkwi została rozerwana, podczas gdy Ciało Chrystusa umożliwiło przetrwanie wewnętrznej jedności. Przystępując do św. Eucharystii ludzie wewnątrz i na zewnątrz Rosji brali udział w łasce, dającej Życie. Będąc świadomymi naszych wspólnych fundamentów, możemy wspólnie ponownie przeanalizować i przezwyciężyć istniejące różnice w rozumieniu poszczególnych aspektów relacji Cerkwi ze światem zewnętrznym (włączając w to relacje z państwem i społeczeństwem). Jest to nasze głębokie przeświadczenie, że obecnie Rosyjska Cerkiew Prawosławna w Rosji, jak i poza nią, reprezentuje przed całym światem to samo postrzeganie duchowych i moralnych wartości, wcielonych w naszą wspólną, Świętą Tradycję.

Powierzona nam powszechna wieść ma być dana współczesnej ludzkości. To sprawia, że czujemy silniejszą potrzebę odbudowania naszej jedności. Ciągnący się rozłam coraz trudniej wytłumaczyć ludziom, ponieważ przezwyciężamy już inne konsekwencje dwudziestowiecznej rewolucji i wojny domowej. Wszystko, co kiedyś dzieliło nasze narody, przeszło do historii. Pozostała jedna rana, szczególnie dotkliwy ból. Konieczność uzdrowienia jest uświadomiona zarówno w cerkiewnych, jak i w pozacerkiewnych kręgach. Cerkiew musi dać odradzającej się Rosji przykład jedności i zdolności do przezwyciężenia różnic.

Dlatego wierzymy, że oczekiwana w naszym kraju wizyta Jego Eminencji Metropolity Laurusa wkrótce dojdzie do skutku. Mamy nadzieję, że ostatnia wizyta w Rosji delegacji biskupów i księży Cerkwi Poza Rosją odbyła się we właściwym czasie. Jesteśmy wdzięczni tej delegacji i uważamy nasze spotkanie w Moskwie za owocne. Widzieliśmy prawdziwe przesłanki rozwoju dialogu w specjalnej komisji Rosyjskiej Cerkwi Moskiewskiego Patriarchatu i Rosyjskiej Cerkwi Poza Rosją. Byliśmy bardzo poruszeni słowami żalu naszych braci w Chrystusie. W tym liście my również wyrażamy żal z powodu wszystkich słów i czynów, które nie przyczyniały się do pojednania.

Wzmocnieni przez wstawiennictwo rosyjskich świętych męczenników i wyznawców, pozostawiając w rękach Boga powód odbudowy jedności Cerkwi, zrobimy wszystko, co od nas zależy, aby przybliżyć dzień, w którym nasza łączność duchowa, pomimo wszelkich przeszkód i spotykanych na drodze przeciwności stanie się wreszcie możliwa.

+Aleksy Patriarcha Moskwy i całej Rusi

Za orthodoxnews.netfirms.com

— Agnieszka Kieńko