Obchody św. proroka Eliasza w Syrii i Libanie

Prorok Eliasz, obok Przenajświętszej Bogurodzicy i Jerzego Zwycięzcy, to najbardziej czczony święty przez wszystkich prawosławnych Arabów. Na terenie Palestyny, Jordanii, Libanu i Syrii wiele cerkwi i monasterów nosi imię św. Eliasza (w arabskim występującym w dwóch wariantach:Ilijja lub Iljās), a zwłaszcza w tej ostatniej – bowiem Syryjczycy szczycą się tym, że zgodnie ze słowami Pisma Świętego, ten wielki święty Starego Testamentu przebywał przez pewien czas na „pustyni Damaszku” [por. 1 (3) Krl 19, 15]. Jest to również niebiański patron wielu chrześcijańskich Arabów, w tym kleru – aż czterech antiocheńskich hierarchów nosi to imię.

Cerkiew prawosławna obchodzi pamięć św. proroka Eliasza 20 lipca. Z racji tego, że w tym roku wigilia tego święta – 19 lipca – przypadała w niedzielę, w niektórych miejscach w Syrii i Libanie obchody przeniesiono na 19 lipca, lub też odbyły się one w nocy z niedzieli na poniedziałek. Mimo tego, że znaczna część Syrii jest ogarnięta wojną domową, wierni wypełnili świątynie.

Libańskie obchody odbyły się m. in. w tzw. „patriarszym” monasterze św. Eliasza w Szłajja (region Góry Liban), gdzie Liturgii przewodniczył władyka z Syrii – biskup Homs Jerzy (Abu Zahim) w asyście biskupa Meksyku, Wenezueli i Ameryki Centralnej Antoniego (Chedraoui), igumena Konstantyna (Kajala) oraz przybyłego specjalnie na tę okazję kleru, a także w cerkwi św. Eliasza w wiosce w pobliżu miasteczka Raszaja, gdzie nabożeństwa celebrował metropolita Tyru i Sydonu Eliasz (Kfouri).

Słowa kazania władyki Eliasza przytaczającego postać proroka jako wzór odważnego głoszenia prawdy i niezłomności były dość szeroko cytowane przez media libańskie, bowiem nawiązał on do sytuacji w regionie: Jak to możliwe, że ci sami ludzie, którzy wzywają do poszanowania praw człowieka, zarazem naruszają te prawa? Dlaczego są prześladowani chrześcijanie i nie-chrześcijanie, porywani biskupi i zabijani kapłani, niszczone domy nad głowami ich mieszkańców? Wiara jest rozstrzygającą, a naszym obowiązkiem jest mówić prawdę w obliczu propagatorów kłamstwa i fałszu. Hierarcha zwrócił się także do libańskiego wojska i sił bezpieczeństwa: Szerzcie miłość i pokój, i podążajcie życiorysem proroka Eliasza.

W Syrii uroczystości miały miejsce m. in. w monasterze św. Eliasza w Wadi An-Nasara („Dolinie Chrześcijan”), gdzie Liturgii przewodniczył biskup Eliasz (Tu’ma), w monasterze św. Eliasza w okolicach Sajdanaja w pobliżu Damaszku (wybudowanego na miejscu gdzie zgodnie z tradycją prorok miał mieszkać w pieczarze) oraz monasterze św. Eliasza z VIII lub IX wieku w wiosce As-Safsafa na południe od miasta Tartus – tutaj nabożeństwa sprawował metropolita Atanazy (Fahd).

Prorok Eliasz patronuje również prawosławnej katedrze w Aleppo. Mimo trwających w pobliżu walk oraz nieustannych przerw w dostawach wody i prądu, a także tymczasowych braków łączności, również i ta świątynia uczciła swojego niebiańskiego opiekuna. Tu nabożeństwom nie przewodniczył żaden biskup, niejako by podkreślić pustkę po porwaniu metropolity Aleppo Pawła (Jazidżiego), o którym słuch zaginął po kwietniu 2013 roku. Przybyły rzesze wiernych modlących się o poprawę swego losu za wstawiennictwem św. Eliasza, a Boskiej Liturgii przewodniczył archimandryta Mojżesz (Al-Khassi) w asyście lokalnego kleru. W swoim kazaniu mówił o prawdziwym znaczeniu prorokowania, żarliwości i służbie Cerkwi.

Troparion do św. proroka Eliasza po arabsku

Na podstawie: alboushra.org, strony diecezji Tartus, nna-leb.gov.lb

— Dominika Kovačević