Patriarsza Boska Liturgia w Pekinie

Dziesiątego maja br. patriarcha Moskwy i Wszechrusi Cyryl rozpoczął swoją duszpasterską podróż do Chin, o której już informowaliśmy na łamach naszego serwisu w tym miejscu.

Jednym z najważniejszych momentów była sprawowana przez patriarchę Cyryla Boska Liturgia w Pekinie, która odbyła się 12 maja, czyli w Niedzielę Antypaschy. Była to pierwsza patriarsza Liturgia sprawowana w stolicy Chin. Eucharystię sprawowano na ołtarzu polowym przygotowanym specjalnie na tę okazję na terenie rosyjskiej ambasady. Miejsce to wybrano nieprzypadkowo – kiedyś znajdowała się tutaj rosyjska cerkiew misyjna. Liturgię celebrowali również metropolita wołokołamski Hilarion, biskup sołniecznogorski Sergiusz, ks. prot. Mikołaj Bałaszow, ks. prot. Aleksy Kiselew – proboszcz prawosławnej parafii w Szanghaju, ks. Sergiusz Woronin – proboszcz prawosławnej parafii pw. Zaśnięcia Bogurodzicy, mieszczącej się w Rosyjskiej Ambasadzie w Pekinie, oraz ks. Eliasz Kosych.

Świętą Liturgię sprawowano w języku cerkiewnosłowiańskim, zaś Ewangelię przeczytano po chińsku. Uczestniczyli w niej przedstawiciele rosyjskiej dyplomacji w Chinach na czele z ambasadorem i inni prawosławni mieszkający w tym kraju, włączając w to rdzennych Chińczyków.

Patriarcha w swoim kazaniu nawiązując do Ewangelii dnia – spotkaniu apostoła Tomasza ze Zmartwychwstałym Chrystusem – mówił, w jaki sposób człowiek może spotkać Boga, jak o tym spotkaniu świadczyć, mimo niesprzyjających okoliczności. Tu władyka bezpośrednio nawiązał do epoki komunizmu w Rosji oraz stopniowo odradzającym się prawosławiu i zapełniających się cerkwiach po jego upadku. Patriarcha mówił również o tym, jak po raz pierwszy wieść o Zmartwychwstałym dotarła do tych ziem – zgodnie z tradycją, to właśnie apostoł Tomasz głosił Ewangelię w Indiach i Chinach. Jednakże, wskutek różnych zaszłości historycznych zarówno na tle politycznym, jak i teologicznym (w Chinach w pierwszym tysiącleciu najsilniejszy był Kościół asyryjski, który popadł w herezję nestorianizmu, zaprzeczającej m.in. prawdzie, że Maryja była Matką Bożą), chrześcijaństwo w tym drugim kraju niemalże przestało istnieć na wiele setek lat. Dopiero wskutek ekspansji kolonialnej na te ziemie dotarli katolicy i protestanci, aż wreszcie – na początku XVIII wieku – prawosławni.

Patriarcha Cyryl wyraził nadzieję, że po latach prześladowań chińskiej Cerkwi – niegdyś o statusie autonomicznej, z hierarchami rodzimego pochodzenia – przyszedł nowy, pełen jasności czas, co przejawia się choćby w tym, iż do skutku doszła patriarsza wizyta, która wcześniej nie była możliwa. Wyraził on również podziękowania rosyjskiej ambasadzie, dzięki której było możliwym stworzenie odpowiedniego miejsca do sprawowania prawosławnych nabożeństw – cerkwi Zaśnięcia Bogurodzicy. Hierarcha podarował tej parafii naczynia liturgiczne, a każdemu z obecnych wiernych – ikonkę Zmartwychwstałego Chrystusa. Z kolei proboszcz – o. Sergiusz – podarował patriarsze ikonę Chińskich Męczenników za wiarę prawosławną.

Po Liturgii patriarcha spotkał się w siedzibie rosyjskiej ambasady z prawosławnymi Chińczykami, dla których ta wizyta jest bardzo ważna – przez lata Chiński Kościół Prawosławny prześladowano, zakazywano wyświęcenia kapłanów i cerkwi. Jedna z wiernych obecnych na spotkaniu, pani Van Lin Ju, wyraziła nadzieję, że Pekin stanie się miejscem modlitwy, prowadzenia normalnego religijnego życia i sprawowania Boskiej Liturgii przez własny chiński kler. Patriarcha w odpowiedzi stwierdził, że na razie jest to marzenie o chińskim prawosławiu, lecz wydaje się to możliwe, ponieważ na spotkanie przybyli również przedstawiciele młodego pokolenia prawosławnych Chińczyków, a same władze mają obecnie pozytywny stosunek do Cerkwi.

Później, również w siedzibie Rosyjskiej Ambasady w Pekinie, miała miejsce premiera chińskiego przekładu książki patriarchy Cyryla Wolność i odpowiedzialność. Należy przy tym zaznaczyć, że część modlitw i hymnów prawosławnych już jest przetłumaczona na chiński, a nawet istnieją do nich przystosowane do tego języka zapisy nutowe.

Na podstawie: theorthodoxchurch.info oraz patriarchia.ru

— Dominika Kovačević