Zostań przyjacielem cerkiew.pl
AGAPIT, biskup Synady i wyznawca (Swiatitiel Agapit ispowiednik, jepiskop Sinadskij), 18 lutego/3(2*) marca.
Urodził się w Kapadocji za rządów cesarzy Dioklecjana i Maksymiana (284-305). Jego rodzcie byli chrześcijanami. Od wczesnych lat dążył do życia w odosobnieniu. Wstępuje do monasteru, gdzie prowadzi życie w ascezie, poście i modlitwach, służy braciom klasztoru. Bóg zesłał św. Agapitowi dar czynienia cudów. Kiedy imperator Licyniusz (307-324) dowiedział się, że mnich Agapit posiada wielką siłę fizyczną, wydał rozporządzenie wbrew woli świętego i wysłał go na służbę wojskową.
Podczas prześladowania chrześcijan prowadzonego przez Licyniusza, święty przyłączył się do świętych męczenników Wiktora, Doroteusza, Teodula i Agryppy. Został raniony kopią, ale przeżył. Po śmierci cesarza Agapit otrzymał możliwość oswobodzenia się z wojskowej służby. Gdy cesarzowi św. Konstantynowi Wielkiemu (306-337) doniesiono, iż dzięki wstawiennictwu świętego Agapita ludzie otrzymują uzdrowienie, wysłałe do niego chorego służącego. Nowy imperator chciał hojnie nagrodzić Agapita za uzdrowienie, a jedyną prośbą świętego było pragnienie pozostawienia wojska i powrotu do monasteru. Otrzymał je i z radością powrócił.
Wkrótce potem biskup Synady wezwał do siebie Agapita i udzielił chirotonii prezbiteriatu. Po śmierci biskupa duchowieństwo wraz z całym ludem jednomyślnie wybrało Agapita na katedrę biskupią Synady. Nowy hierarcha kierował swoją trzodą w sposób mądry, pouczając ją w wierze ortodoksyjnej i cnotliwym życiu. Dzięki jego modlitwom miały miejsce liczne cuda. Oddał swego ducha w pokoju.
*w latach przestępnych, gdy luty ma 29 dni
opr. Jarosław Charkiewicz