AGGEUSZ, prorok (Prorok Aggiej), 16/29 grudnia.
Był dziesiątym z grona dwunastu proroków mniejszych. Należał do rodu Lewitana. Służbę proroczą pełnił za panowania perskiego króla Dariusza I. Jest autorem wchodzącej w skład Starego Testamentu "Księgi Aggeusza", poświęconej głównie sprawie odbudowy Świątyni jerozolimskiej.
Jednym z najważniejszych zadań stojących przed narodem izraelskim po powrocie z niewoli babilońskiej była odbudowa zniszczonej Świątyni jerozolimskiej. Rozpoczęto ją w 586 r. przed Chrystusem, jednak na skutek zakazu królewskiego prace zostały przerwane. Wtedy właśnie wystąpił prorok Aggeusz oraz prorok Zachariasz, nawołując zarówno lud, jak i jego przywódców: księcia Zorobabela i arcykapłana Jouze, by dokończyli rozpoczęte dzieło.
Na bardzo krótką "Księgę Aggeusza" składają się cztery mowy wygłoszone przez niego w okresie między sierpniem i grudniem 520 r. przed Chrystusem. Wyjaśnia w nich m.in., iż brak troski o odbudowę świątyni był powodem, dla którego Bóg odmówił ludowi swego błogosławieństwa - nieurodzaj spowodował powszechną biedę w kraju, a zaistniałą sytuację mogło zmienić tylko rozpoczęcie budowy. Nowa świątynia miała stać się ośrodkiem i symbolem odnowy życia religijnego. Ostatnia mowa zawiera też obietnicę szczególnej opieki Bożej nad Zorobabelem, księciem z rodu Dawida, z którym to rodem były związane nadzieje mesjańskie Izraela.
Prorok przedstawiany jest jako brodaty (często łysiejący) mężczyzna z rozwichrzonymi włosami i zwojem pisma w lewej ręce zawierającym jednym z fragmentów jego księgi. Najczęściej występuje wraz z innymi prorokami mniejszymi.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
