ANASTAZY SYNAITA, mnich (Prepodobnyj Anastasij, igumien Sinajskoj gory), 20 kwietnia/3 maja.
Urodził się na początku VII w. Był wszechstronnie wykształcony i wychowany w duchu chrześcijańskim. Zainteresowany życiem mniszym zdecydował się zerwać ze światem świeckim. Udał się na Górę Synaj do patrz św. Jana Klimaka, złożył śluby zakonne i z innymi braćmi prowadził życie wypełnione postem i modlitwą.
W 649 r. zmarł przełożony wspólnoty - św. Jan. Bracia wybrali Anastazego na jego następcę. Jednak ten, sprawując duchową opiekę nad monasterem, nie pozostawał w nim przez cały czas. Gorąca miłość do czystości wiary i pragnienie zbawienia bliźnich zmuszała go do podróży po Egipcie, Arabii i Syrii. Podczas wypraw demaskował fałszywe nauki heretyków i utwierdzał w czystości wiary zwątpionych. Zmarł w głębokiej starości w 685 r.
Prawosławna hagiografia zna jeszcze jednego świętego Anastazego Synaitę (Swiatitiel Anastasij Sinaita, patriarch Antiochijskij, 20 kwietnia/3 maja, zm. 599 r.), który był patriarchą antiocheńskim.
Święty przedstawiany jest w sposób typowy dla mnichów. Ma na sobie czarny habit, długą, siwą brodę. Prawą ręką błogosławi.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
