ANICET, męczennik (Muczenik Anikita), 12/25 sierpnia.
Święci Anicet i jego bratanek Focjusz pochodzili z Nikomedii (obecnie miasto Izmit w Turcji). Anicet był dowódcą wojskowego oddziału. Gdy cesarz Dioklecjan (284-305), chcąc wystraszyć chrześcijan, ustawił na placu miejskim narzędzia tortur, święty zaczął demaskować i oskarżać władcę. Rozgniewany imperator polecił torturować Aniceta, a następnie rzucić na pożarcie dzikim zwierzętom. Jednak wypuszczony lew zamiast zjeść świętego, zaczął się do niego łasić. Nieoczekiwanie rozpoczęło się trzęsienie ziemi, które zburzyło świątynię Herkulesa. Rozwalił się także fragment miejskich murów, który zabił wielu pogan. Niezrażony tymi cudami Dioklecjan polecił uciąć Anicetowi głowę, jednak kat niosący miecz upadł nagle bez przytomności. Świętego zaczęto łamać kołem i podpalać, ale koło zatrzymało się, a ogień zgasł. Chciano go wrzucić do gorącego ołowiu, ale metal nagle ostygł. W ten sposób Chrystus chronił swojego wyznawcę.
Widząc to, bratanek świętego, Focjusz, wystąpił z tłumu, pozdrowił Aniceta i zwrócił się do cesarza: "Czcicielu bożków, twoi bogowie są niczym!". Dioklecjan rozkazał torturować także i Focjusza, ale męczennicy wyszli z kaźni bez szwanku. Widząc cierpienia świętych wiele osób zaczęło występować z tłumu i przyznawać się do wiary w Chrystusa. Dioklecjan rozkazał rozpalić ogromny piec, do którego weszli Anicet i Focjusz, a za nimi wielu chrześcijan. Z modlitwą na ustach oddali swe dusze Bogu.
Ciała świętych Aniceta i Focjusza nie zostały spalone, nawet włosy pozostały nienaruszone. Widząc taki cud wielu pogan uwierzyło w Chrystusa. Wydarzyło się to w 305 r.
Święci Anicet i Focjusz są wspominani podczas małego poświęcenia wody oraz sakramentu namaszczenia chorych.
Imię Anicet pochodzi z greki i oznacza "niezwyciężony, niepokonany".
opr. Piotr Makal
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
