ARETAS PIECZERSKI, mnich (Prepodobnyj Arefa, zatwornik Pieczerskij), 28 września/11 października (Sobór świętych kijowsko-pieczerskich spoczywających w Bliższych Pieczarach) i 24 października/6 listopada.
Pochodził z Połocka. Mieszkał w Monasterze Kijowsko-Pieczerskim. W swej celi zgromadził wiele bogactw. Był na tyle skąpy, że nie tylko nigdy nie dał biednym choćby najmniejszej ofiary, ale też niczego nie wydawał na własne potrzeby.
Pewnej nocy napadli go złodzieje i ukradli wszystko co posiadał. Mnich cierpiał tak bardzo, że był bliski postradania zmysłów i targnięcia się na własne życie. Poszukując skradzionego mienia, napadał na niewinnych ludzi i przywłaszczał sobie ich majątek. Bracia prosili go, by zaniechał podobnych praktyk, on jednak nie chciał ich słuchać.
Po upływie kilku dni Aretas ciężko zachorował. Wtedy ujrzał w widzeniu, jak aniołowie i biesy dyskutują o skradzionym mu mienia. Zrozumiał jakim błędem było przywiązywanie do ziemskich bogactw. Odtąd zmagając się duchowo zachowywał całkowite ubóstwo, posłuszeństwo oraz czystość. Doskonalił się też w nieustannej modlitwie, srogich postach i czynieniu dobra. W ten sposób stał się bogaty duchowo, a nie materialnie. Zmarł pod koniec XI w., nie później niż w 1190 r. Największą czcią cieszy się na Ukrainie.
Święty przedstawiany jest jako rudobrody mnich w habicie wielkiej schimy, kiedy błogosławi obiema rękoma.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
