Arseniusz z Kapadocji (1924)

ARSENIUSZ  z Kapadocji, mnich, zmarł w 1924 roku. Wspomnienie liturgiczne przypada 28 października/10 listopada.

Urodził się we wsi Kefalochori w Kapadocji około 1840 r. Podczas chrztu otrzymał imię Teodor. W młodym wieku stracił rodziców. Kształcił się w Seminarium Duchownym w Smyrnie (dzisiejszy Izmir). W wieku 26 lat złożył śluby zakonne w klasztorze Jana Chrzciciela w Zinji Dere w Cezarei (Turcja), gdzie został wyświęcony na diakona i wysłany przez metropolitę Paisjusza II do Faras, aby uczyć dzieci czytania i pisania z ksiąg kościelnych. W 1870 r. Arseniusz został wyświęcony na kapłana i podniesiony do godności archimandryty. Po tym wydarzeniu odbył pielgrzymkę do ziemi Świętej. Działalność duszpasterska św. Arseniusza trwała w Faras przez 55 lat. Pouczał i utwierdzał w wierze mieszkańców enklawy greckiej, która była nieustannie zagrożona zniszczeniem.

Św. Arseniusz prowadził surowe życie ascetyczne i otrzymał od Pana dar przewidywania przyszłości i uzdrawiania. Dzięki jego modlitwie, która według naocznych świadków „mogła przebić się przez kamień”, głusi, ślepi, sparaliżowani i opętani byli uzdrawiani. Nie tylko Grecy, ale i Turcy uważali Arseniusza za świętego, ponieważ także wśród muzułmanów dokonywał cudów i uzdrawiał chorych. Patriarchowie Konstantynopola i Jerozolimy chcieli uczynić św. Arseniusza biskupem, ale za każdym razem odmawiał. W 1924 roku swoim własnym imieniem ochrzcił późniejszego świętego starca Paisjusza z Góry Atos.

Przewidział nadchodzące wojny i prześladowania Greków w Azji Mniejszej. W 1924, podczas przesiedlenia Greków z Azji Mniejszej, towarzyszył swojej owczarni i zmarł 40 dni po przybyciu do Grecji na wyspie Korfu. Relikwie św. Arseniusza zostały przetransportowane najpierw do miasta Konitsu, a następnie do klasztoru Jana Teologa w Suroti (niedaleko Salonik). Liczne pośmiertne cuda św. Arseniusza z Kapadocji spowodowały, iż w 1986 roku zaliczony on został do grona świętych.