Zostań przyjacielem cerkiew.pl
EZECHIEL, prorok (Prorok Ijeziekiil), 21 lipca/3 sierpnia.
Urodził się w VI w. przed Chrystusem w bliżej nieznanym miejscu. Miał umiłowaną żonę, która zmarła w Mezopotamii. Po jej śmierci deportowano go do Babilonu, gdzie jako wygnaniec mieszkał we wsi Tel Abib. O jego życiu i działalności opowiada "Księga Ezechiela".
Prorok Ezechiel przebywał w niewoli babilońskiej przez dwadzieścia siedem lat. Tam, jeszcze przed ostatecznym zniszczeniem państwa żydowskiego, został powołany przez Boga do służby proroczej. W sposób cudowny ujrzał tajemniczego męża zasiadającego na tronie podtrzymywanym przez cztery skrzydlate zwierzęta. Dar proroczy otrzymał w sposób symboliczny zjadając zwój papieru, na którym spisane były "żale, skargi i lamenty".
Prorok przepowiedział upadek Judei, powrót Żydów z niewoli, odbudowę Świątyni jerozolimskiej i pojawienie się Mesjasza. Szczególnie znany jest ze swego proroctwa o zmartwychwstaniu umarłych, które symbolicznie przedstawia przywrócenie wolności narodowi żydowskiemu. Wszystkie proroctwa Ezechiela charakteryzują się niezwykle bogatą symboliką.
Według legendy prorok Ezechiel został zabity przez króla żydowskiego, którego oskarżył o pogaństwo. Żydzi twierdzą, że jego ciało pogrzebano nieopodal Bagdadu.
Na ikonach Ezechiel przedstawiany jest w sposób stereotypowy dla proroków, jako stary mężczyzna z długą brodą, odziany w długi płaszcz. Najczęściej spotykamy go w cyklach proroków.
Imię Ezechiel pochodzi z hebrajskiego i oznacza "Bóg umacnia".
opr. Jarosław Charkiewicz