GRZEGORZ, biskup Omiryntu (Swiatitiel Grigorij, jepiskop Omiritskij), 19 grudnia/1 stycznia, zm. ok. 552
Pochodził z Mediolanu, gdzie jako diakon służył Bogu. W 528 r. św. Elezwoj, król etiopski pokonał króla Himiarytów Danaana. Zwrócił się wówczas z prośbą do patriarchy aleksandryjskiego Asteriusza, aby przysłał hierarchę godnego na katedrę omirycką. Ten otrzymał od Boga objawienie i mianował biskupem, będącego wówczas diakonem Grzegorza.
Nowy władyka przybył do stolicy królestwa Omiryntu, Zafar (dzisiejszy Jemen) i zabrał się za gorliwe głoszenie wiary chrześcijańskiej. Przez trzydzieści lat sprawowania urzędu nawrócił większość mieszkańców państwa i zbudował wiele świątyń. Jeszcze za życia zasłynął darem czynienia cudów. Zmarł około 552 r.
Na ikonach święty przedstawiany jest w biskupich szatach. Ma charakterystyczną szeroką, siwą brodę. Tradycyjnie prawą rękę ma złożoną na znak błogosławieństwa, a w lewej trzyma Ewangelię.
Imię Grzegorz wywodzi się z greki i oznacza "czuwający; czujny".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
