Jan z Zaden

JAN Z ZADEN, mnich (Prepodobnyj Ioann Ziedaznijskij), 7/20 maja.

Początkowo mieszkał w Antiochii w Syrii, gdzie złożył śluby zakonne i został przełożonym monasteru. Pewnego razu miał we śnie widzenie, w którym Matka Boża poleciła mu wziąć ze sobą dwunastu uczniów i udać się do Gruzji, aby tam rozprzestrzeniać wiarę chrześcijańską. Posłuszny woli Bożej drogą losowania wybrał dwunastu mnichów, powierzył wspólnotę starcowi Eutymiuszowi, a sam wraz z braćmi udał się w drogę. Miało to miejsce w połowie VI w.

W Gruzji, gdzie pomimo działalności św. Niny, równej apostołom oświecicielki Gruzji, pogaństwo wciąż było bardzo silne, został przyjęty życzliwie zarówno przez króla jak i katolikosa. Wraz z uczniami zamieszkał w Mcchecie i przez pierwsze trzy lata umacniał chrześcijaństwo. Po tym okresie rozdzielił swych uczniów na dwie grupy i rozesłał połowę do Kachetii, a połowę do Kartaliny. Sam zaś osiedlił się na górze o nazwie Zaden (zwanej też Zedadzen), skąd kierował poczynaniami braci.

Uczniowie św. Jana, którzy również dostąpili świętości, rozeszli się po całej Gruzji. Każdy z nich udał się w inne miejsce, od nazw których otrzymali swoje przydomki: biskup Nekresi Habib, mnich Antoni z Martkopu, mnich Dawid z Garedży, mnich Zenon z Ikałty, mnich Tadeusz ze Stepancmindy, biskup Ciłkany Ise, biskup Aławerdy Józef, mnich Izydor z Samtawy, mnich Michał z Ułumby, mnich Pir z Bretsy, mnich Stefan z Chiry, mnich Szio z Mgwimy.

Dzięki gorliwej pracy mnisi utworzyli sieć monasterów na całym terytorium Gruzji i ukorzenili w kraju wiarę chrześcijańską. Ich nauczyciel - św. Jan zmarł o drugiej połowie VI w., prawdopodobnie między 557-560 r. Został pochowany na górze, gdzie spędził ostatnie lata swego życia. Wkrótce po śmierci zaliczono go do grona świętych. Do dziś uważany jest za jednego z największych gruzińskich mnichów.

Imię Jan pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza "Bóg jest łaskawy".

opr. Jarosław Charkiewicz