MICHEASZ Starszy, prorok (Prorok Michiej), 5/18 stycznia, zm. IX w. do Chrystusa
Pochodził z Królestwa Izraelskiego, był synem Jamli (1 Krl 22,8). Żył w IX w. przed Chrystusem, w czasach kiedy nauczał również prorok Eliasz. Jego przepowiednie niestety nie zostały spisane. Wspomina go "Pierwsza Księga Królewska" (22 rozdział) i "Druga Księga Kronik" (18 rozdział).
W owym czasie niecny władca izraelski Achab namówił króla judzkiego Jozafata, aby wyprawił się z nim przeciwko Aramejczykom na Ramot Gileadzkie. Wysłuchawszy sprowadzonych przez Achaba proroków, Jozafat zapytał: "Czy nie ma tu proroka Pana, abyśmy przez niego mogli poznać wolę Bożą?". Wówczas przyprowadzono Micheasza, który przewidział porażkę, mówiąc: "Widziałem całego Izraela rozproszonego po górach, jak owce, które nie mają pasterza. Pan zaś rzekł: Ci nie mają pana, niechaj każdy wraca do swego domu w pokoju". Rozgniewany Achab rozkazał uwięzić proroka i trzymać go o chlebie i wodzie.
Tymczasem stało się zgodnie z przepowiednią Micheasza. Achab zginął, a jego wojsko rozpierzchło się, zaś Jozafat wyprowadził swe wojska z placu boju i udał się do swojego kraju.
Proroka Micheasza Starszego nie należy mylić z prorokiem Micheaszem Młodszym, którego proroctwa zostały spisane.
Jego wizerunki ikonograficzne nie wyróżniają się niczym szczególnym spośród innych przedstawień proroków. Jest sędziwym, siwobrodym starcem w typowy, proroczym stroju i sandałach.
Micheasz to imię pochodzenia hebrajskiego, jest odmianą imienia Michał i oznacza "któż jest jak Jahwe?".
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
