NIFON, biskup cypryjski (Swiatitiel Nifont, jepiskop Kiprskij), 23 grudnia/5 stycznia. Pochodził z Paflagonii w Azji Mniejszej. Otrzymał dobre wykształcenie i będąc młodzieńcem prowadził rozwiązłe życie. Jednak pewnego dnia zdał sobie sprawę z grzesznego postępowania, pokajał się, złożył śluby zakonne i zaczął żyć w głębokiej ascezie.
Swym oddaniem modlitwie i poświęceniem Nifon tak przypodobał się Bogu, iż otrzymał dar czynienia cudów oraz widzenia rzeczy niedostrzeganych przez innych ludzi. Widział więc jak dusze zmarłych rozłączają się z ciałami, jak anioły niosą je i są zatrzymywane przez nieczyste siły przypominające grzechy. Widział też jak wielką radość sprawia diabłom wtrącanie do wiecznej gehenny grzeszników, którzy zmarli nie czyniąc wcześniej pokuty.
Będąc już starcem Nifon przybył do Aleksandrii, gdzie wybrano go jednym z cypryjskich biskupów. Jednak nie długo dane mu było roztaczać opiekę nad wdowami i sierotami, oraz czynić rozliczne cuda. Zmarł w pokoju w okresie, gdy na katedrze patriarszej zasiadał św. Atanazy Aleksandryjski (326-373 r).
Do św. Nifona wierni zanoszą modlitwy w intencji wygnania złych mocy z ludzi i zwierząt oraz prosząc o dar słowa i widzenia spraw przyszłych.
W ikonografii święty przedstawiany jest w ciemnych szatach biskupich, z zamkniętą Ewangelią w lewej ręce. W prawej niekiedy trzyma rozwinięty zwój z napisem: „Panie, Boże sił, każdej duszy daruj wybaczenie grzechów...”. Ma siwą, średniej długości brodę.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
