PELAGIA POKUTNICA, mniszka (Prepodobnaja Pełagija), 8/21 października. Żyła w V w. w Antiochii. Była piękną, rozpustną tancerką.
Pewnego razu do miasta, w którym mieszkała przybył biskup Nonnus z Edessy. Razem z innymi hierarchami, rozprawiającymi o sprawach Cerkwi siedział przed wejściem do świątyni. Dzielił się właśnie swym doświadczeniem duchowym, kiedy w towarzystwie dziewcząt i młodzieńców przeszła przed nimi Pelagia. Nonnus wiedząc, iż jest to znana w całym mieście grzesznica, rzekł: „Ta dziewczyna jest lekcją dla nas, biskupów. Bardziej dba o swoją urodę i taniec, niż my troszczymy się o dusze nasze i naszych wiernych”. Później gorąco modlił się o nawrócenie Pelagii na drogę cnoty.
Po wysłuchaniu jednego z kazań biskupa Nonnusa, Pelagię ogarnęła skrucha i poprosiła o udzielenie jej chrztu. Następnie rozdała cały posiadany majątek biednym i w męskim przebraniu udała się do Jerozolimy. Tam z imieniem Pelagiusz zamieszkała w jaskini na Górze Oliwnej. Kilka lat później, około 457 r. zmarła w głębokiej pokorze.
Na ikonach święta jest kobietą ubraną w ciemne szaty z nakryciem głowy, z dłońmi modlitewnie złożonymi na piersi.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
