RABULAS, mnich i asceta (Prepodobnyj Rawuła), 19 lutego/(3*)4 marca, (zm. 530).
Święty mnich Rabulas urodził się w syryjskim mieście Samosata (starożytna prowincja Kommagena) i otrzymał dobre wykształcenie. Będąc młodzieńcem przyjmuje postrzyżyny i rozpoczyna ćwiczenia ascetyczne w eremach i w górach, naśladując w tym św. proroka Eliasza oraz Jana Chrzciciela.
Następnie udał się do Fenicji, gdzie trudził się w modlitwie przez długi okres i zasłynął wielkimi duchowymi darami. Cesarz Zenon podarował świętemu pieniężną zapomogę, dzięki której mógł urządzić monaster, wzniesiony przy wsparciu Jana, biskupa Bejrutu. W okolicach nowego klasztoru zamieszkiwało wielu pogan, którzy stopniowo nawracali się na chrześcijaństwo dzięki staraniom mnichów.
Za czasów następcy Zenona - Anastazego (491-518) święty Rabulas przybył do Konstantynopola, a otrzymawszy od cesarza fundusze przeznaczył na budowę kolejnych monasterów w innych miejscach. Jeden z nich nazwano imieniem świętego mnicha. Całe życie Rabulas spędził na pracy, zawsze był potulny, łaskawy i życzliwy wobec ludzi, a przy tym był wielkim orędownikiem modlitwy. Dożył do 80. roku życia, a przed śmiercią usłyszał głos: "Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście" (Mt 11,28). Po krótkiej chorobie św. Rabulas odszedł do Pana. Było to około 530 roku.
*w latach przestępnych, gdy luty ma 29 dni
opr. Tomasz Sulima
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
