STEFAN, arcybiskup Suroża i wyznawca(Swiatitiel Stiefan ispowiednik, archijepiskop Surożskij), 15/28 grudnia, VIII w.
Urodził się na początku VIII w. w Kapadocji. Mając piętnaście lat przybył do Konstantynopola, aby kontynuować naukę. Niezwykle zdolny i pracowity prześcignął "wszystkich nauczycieli w mieście".
Będąc już osobą dorosłą Stefan złożył śluby zakonne i w celu dalszego doskonalenia się wewnętrznego zamieszkał w pustelni. Tam spędził trzydzieści lat. Wówczas patriarcha Herman otrzymał od Boga objawienie i wezwał świętego do siebie. Mianował go biskupem miasta Suroż (obecnie Sudak) na Krymie. Chrześcijanie w tym rejonie byli pod silnym wpływem herezji. Na walkę z nią nowy biskup poświęcił pięć lat wytrwałej pracy. Utwierdziwszy wiernych w czystości wiary, udał się do Konstantynopola, gdzie cesarz Lew wypowiedział wojnę świętym ikonom.
Stefan wytrwale bronił kultu ikon. Został za to uwięziony. Wymęczony długotrwałym pobytem w więzieniu, schorowany starzec odzyskał wolność. Powrócił wtedy do swej owczarni. Wkrótce, u schyłku VIII w., prawdopodobnie między 790-795 r., zmarł.
Święty przedstawiany jest w liturgicznych szatach biskupa przyozdobionych krzyżami. Ma długą, najczęściej spiczaście zakończoną brodę i niewielką łysinę czołową. Prawą dłonią błogosławi, w lewej trzyma Ewangelię.
Imię Stefan pochodzi od greckiego słowa stephanos - "wieniec, korona; diadem; hełm; przepaska na czole".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
