TEODORA Z TESALONIK, mniszka (Prepodobnaja Fieodora Sołunskaja), 5/18 kwietnia.
Żyła w IX w. na wyspie Egina. Pochodziła z bogobojnej chrześcijańskiej rodziny Antoniego i Chryzanty. Jej rodzice żyli za panowania cesarza Michała, kiedy Cerkiew ogarnięta była przez herezję obrazoburstwa. Nie zostali oni jednak przez nią zgorszeni.
Gdy Teodora osiągnęła pełnoletność, wstąpiła w związek małżeński i wkrótce powiła córkę. Niedługo potem małżonkowie przeprowadzili się do Tesalonik. Tam córka Teodory osiągnęła pełnoletność i wstąpiła do miejscowego monasteru. To samo po śmierci męża uczyniła jej matka.
Teodora prowadziła wyjątkowo ascetyczne życie. Gorliwym postem i modlitwą zasłużyła u Boga na dar czynienia cudów nie tylko za życia ale również po śmierci. Opowiada się, że gdy już po jej odejściu na wieczny spoczynek, zmarła przełożona wspólnoty i grzebano jej ciało obok mogiły świętej, ta nieoczekiwanie przesunęła się ze swą trumną, z pokorą ustępując miejsce ihumeni.
Św. Teodora zmarła w 892 r. Niektóre (mniej wiarygodne) dane mówią o jej śmierci w 879 r. Relikwie świętej wydzielały wonną mirrę, która miała lecznicze właściwości oraz powodowała wyganianie złych mocy.
Na ikonach święta przedstawiana jest w ciemnych szatach mniszki. Nic szczególnego nie wyróżnia jej spośród innych wyobrażeń świętych mniszek. Zazwyczaj obie dłonie w geście modlitewnym ma złożone na piersi.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
