TEOFAN MIŁOSIERNY (Fieofan Miłostiwyj), 29 września/12 października.
Święty Teofan (gr. Objawienie Boga) był mieszkańcem syryjskiego miasta Gaza. Starał się być dobrym i miłosiernym: przyjmował pątników, pomagał biednym, chorym i cała swoją majętność oddał na pomoc bliźnim. Doprowadziło go to do biedactwa. Święty nie cierpiał z powodu utraty dobytku, ale czekała go większa próba: stracił zdrowie i z powodu choroby bardzo się męczył. Jego ciało zaczęło ropieć, rozkładać się i śmierdzieć. Jednak także to cierpienie święty przenosił ze spokojem, za wszystko dziękując Bogu.
Kiedy umierał, rozpętała się straszna burza i jego żona martwiła się, że nie będzie mogła godnie go pochować. Święty pocieszył ją mówiąc: „Nie płacz, żono, wszystko co do tej pory nas spotykało, to była próba, ale teraz następuje zmiłowanie od miłosiernego Boga, ponieważ w godzinę mojej śmierci skończy się, zgodnie z wolą bożą, burza.” Tak też się stało. Jak tylko św. Teofan oddał Bogu ducha, nastała cisza. Po śmierci, jego ciało oczyściło się od ran i ropni oraz zaczęło wydzielać przyjemny zapach i lecznicze miro.
opr. Piotr Makal
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
