BŁAŻEJ, biskup Sebasty, męczennik (Swiaszczennomuczenik Własij, jepiskop Siewastijskij), 11/24 lutego, zm. ok. 316
Urodził się w mieście Sebasta na północy Kapadocji. Pochodził z bogatej i znanej rodziny chrześcijańskiej. Od młodości prowadził ciche i skromne życie, a rodzice zadbali o to, aby otrzymał odpowiednie wychowanie zarówno klasyczne jak i religijne.
Pod koniec III w., pomimo młodego wieku, Błażej został wybrały biskupem Sebasty. Wkrótce, za rządów cesarza Dioklecjana, rozgorzały krwawe prześladowania chrześcijan. Większość wiernych jego diecezji poniosło męczeńską śmierć, lecz samego Błażeja Bóg zachował. Biskup udał się za miasto i zamieszkał w skalnej grocie. Tam w samotności doskonalił się w modlitwie. Świadkami jego trudu były tylko dzikie zwierzęta, które święty oswajał i które stawały się posłuszne jego woli.
Gdy na pewien okres ustały prześladowania, Błażej nie opuścił swej pustelni, przeczuwając, iż jest to tylko cisza przed kolejną burzą. Tak też się stało za rządów Licjusza. Wtedy też odnaleźli go polujący w okolicy żołnierze. Prowadzony na sąd do Sebasty, nawrócił po drodze wiele osób. Dokonał też kilku cudownych uzdrowień.
Postawiony przed rządcą Błażej nie uległ namowom i groźbom. Najpierw poddano go torturom, a następnie skazano na śmierć przez ścięcie mieczem. Miało to miejsce 11 lutego 316 r. Pewna bogata chrześcijanka wykupiła i pochowała jego ciało. Nad grobem świętego wkrótce wzniesiono świątynię.
Męczennik Błażej wzywany jest przez wiernych w wielu intencjach: chorobach gardła, strun głosowych, głosu, zadławieniu się kością, proszących o Boże błogosławieństwo dla domu i zachowanie dobytku w dobrym zdrowiu. Kościół katolicki zalicza go do 14 wspomożycieli. W dniu jego wspomnienia święci się świece, które mają pomagać w bólu gardła.
Na ikonach święty przedstawiany jest jako starszy mężczyzna z długą, siwą brodą, odziany w liturgiczne szaty biskupie (zwykle ozdobione dużymi białymi i czarnymi krzyżami). Prawą rękę ma złożoną w geście błogosławieństwa, w lewej Ewangelię. Niekiedy trzyma ją oburącz. W ikonografii łacińskiej jego atrybutami są jeleń, pastorał, ptaki z pożywieniem w dziobie, dwie skrzyżowane świece i zgrzebło - narzędzie tortur.
Błażej to imię pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "blaesus" oznaczającego "seplenić".
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
