Czytania Liturgiczne na 29(16) październik 2020 roku

24Teraz raduję się w cierpieniach za was i uzupełniam braki udręk Chrystusa w [ziemskim] ciele moim za Ciało Jego, którym jest Cerkiew.

24Бра́тїе, ны́нѣ ра́дꙋюсѧ во страда́нїихъ мои́хъ ѡ҆ ва́съ, ꙗ҆́кѡ и҆сполнѧ́ю лише́нїе скорбе́й хрⷭ҇то́выхъ во пло́ти мое́й, за тѣ́ло є҆гѡ̀, є҆́же є҆́сть це́рковь:

25Jej to sługą stałem się zgodnie z Bożym zamysłem, danym mi ze względu na was, abym wypełnił Słowo Boże,

25є҆́йже бы́хъ а҆́зъ слꙋжи́тель по смотре́нїю бж҃їю, да́нномꙋ мнѣ̀ въ ва́съ, и҆спо́лнити сло́во бж҃їе,

26tajemnicę ukrytą od wieków i od pokoleń, a teraz odkrytą Jego świętym.

26та́йнꙋ сокрове́ннꙋю ѿ вѣ̑къ и҆ ѿ родѡ́въ: нн҃ѣ же ꙗ҆ви́сѧ ст҃ы́мъ є҆гѡ̀,

27Im zechciał Bóg oznajmić, czym jest bogactwo chwały tej tajemnicy pośród narodów, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały.

27и҆̀мже восхотѣ̀ бг҃ъ сказа́ти, ко́е бога́тство сла́вы та́йны сеѧ̀ во ꙗ҆зы́цѣхъ, и҆́же є҆́сть хрⷭ҇то́съ въ ва́съ, ᲂу҆пова́нїе сла́вы,

28Jego my zwiastujemy, napominając każdego człowieka i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby przedstawić każdego człowieka jako doskonałego w Chrystusie.

28є҆го́же мы̀ проповѣ́дꙋемъ, наказꙋ́юще всѧ́каго человѣ́ка и҆ ᲂу҆ча́ще всѧ́цѣй премꙋ́дрости, да предста́вимъ всѧ́каго человѣ́ка соверше́нна ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ:

29Po to też się trudzę, zmagając się siłą Jego energii, która działa we mnie z całą mocą.

29въ не́мже и҆ трꙋжда́юсѧ и҆ подвиза́юсѧ по дѣ́йствꙋ є҆гѡ̀ дѣ́йствꙋемомꙋ во мнѣ̀ си́лою.

7W owym czasie, usłyszał Herod tetrarcha o Jezusie, o wszystkim, co się przez Niego działo, i był trapiony niepewnością, albowiem niektórzy mówili, że to Jan powstał z martwych,

7Во вре́мѧ ѻ҆́но, слы́шавъ и҆́рѡдъ четвертовла́стникъ ѡ҆ і҆и҃сѣ, быва̑ющаѧ ѿ негѡ̀ всѧ̑ и҆ недоꙋмѣва́шесѧ: занѐ глаго́лемо бѣ̀ ѿ нѣ́кихъ, ꙗ҆́кѡ і҆ѡа́ннъ воста̀ ѿ ме́ртвыхъ:

8inni natomiast, że to Eliasz się pojawił, jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków powstał.

8ѿ и҆нѣ́хъ же, ꙗ҆́кѡ и҆лїа̀ ꙗ҆ви́сѧ: ѿ дрꙋги́хъ же, ꙗ҆́кѡ прⷪ҇ро́къ є҆ди́нъ ѿ дре́внихъ воскре́се.

9Herod zaś rzekł: – Janowi ja kazałem ściąć głowę, Kim zaś jest Ten, o Którym to słyszę? I starał się Go zobaczyć.

9И҆ речѐ и҆́рѡдъ: і҆ѡа́нна а҆́зъ ᲂу҆сѣ́кнꙋхъ: кто́ же є҆́сть се́й, ѡ҆ не́мже а҆́зъ слы́шꙋ такѡва́ѧ; И҆ и҆ска́ше ви́дѣти є҆го̀.

10A kiedy apostołowie wrócili, opowiedzieli Mu, czego dokonali. I wziąwszy ich, oddalił się tylko z nimi na puste miejsce koło miasta zwanego Betsaidą.

10И҆ возвра́щшесѧ а҆пⷭ҇ли повѣ́даша є҆мꙋ̀, є҆ли̑ка сотвори́ша: и҆ пои́мь и҆̀хъ, ѿи́де є҆ди́нъ {ѡ҆со́бь} на мѣ́сто пꙋ́сто гра́да, нарица́емагѡ виѳсаі́да.

11Tłumy zaś spostrzegłszy to, poszły za Nim. I przyjąwszy je, mówił im o Królestwie Bożym, a potrzebujących uzdrowienia leczył.

11Наро́ди же разꙋмѣ́вше, по не́мъ и҆до́ша: и҆ прїе́мь и҆̀хъ, гл҃аше и҆̀мъ ѡ҆ црⷭ҇твїи бж҃їи и҆ тре́бꙋющыѧ и҆сцѣле́нїѧ цѣлѧ́ше.