Czytania Liturgiczne na 12 listopada (30 października) 2021 roku

1Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielką walkę toczę za was i za tych w Laodycei i w Hierapolis, i za tych spośród was, którzy nie widzieli mojego oblicza w ciele,

1Бра́тїе, хощꙋ̀ ва́съ вѣ́дѣти, коли́къ по́двигъ и҆́мамъ ѡ҆ ва́съ, и҆ ѡ҆ сꙋ́щихъ въ лаодїкі́и, и҆ во і҆ерапо́ли, и҆ є҆ли́цы не ви́дѣша лица̀ моегѡ̀ во пло́ти,

2aby zostały pocieszone serca ich, zespolonych w miłości i we wszelkim bogactwie pełnego zrozumienia, dla poznania tajemnicy Boga i Ojca, i Chrystusa.

2да ᲂу҆тѣ́шатсѧ сердца̀ и҆́хъ, сне́мшихсѧ въ любвѝ и҆ во всѧ́цѣмъ бога́тствѣ и҆звѣще́нїѧ ра́зꙋма, въ позна́нїе та́йны бг҃а и҆ ѻ҆ц҃а̀ и҆ хрⷭ҇та̀,

3W Nim są wszystkie skarby mądrości i poznania ukryte.

3въ не́мже сꙋ́ть всѧ̑ сокрѡ́вища премⷣрости и҆ ра́зꙋма сокровє́нна.

4Mówię to, aby was nikt nie zwiódł ujmującymi słowami.

4Сїе́ же глаго́лю, да никто́же ва́съ прельсти́тъ въ словопрѣ́нїи:

5A jeśli nawet ciałem jestem nieobecny, to jednak duchem jestem z wami, ciesząc się i widząc wasz porządek, a także stałość waszej wiary w Chrystusa.

5а҆́ще бо и҆ пло́тїю ѿстою̀, но дꙋ́хомъ съ ва́ми є҆́смь, ра́дꙋѧсѧ и҆ ви́дѧ ва́шъ чи́нъ и҆ ᲂу҆твержде́нїе ва́шеѧ вѣ́ры, ꙗ҆́же во хрⷭ҇та̀.

6Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim i trwajcie,

6Ꙗ҆́коже ᲂу҆̀бо прїѧ́сте хрⷭ҇та̀ і҆и҃са гдⷭ҇а, (та́кожде) въ не́мъ ходи́те,

7zakorzenieni i budowani w Nim, i ugruntowani w wierze, jak i zostaliście nauczeni, składając w niej obficie dziękczynienie.

7ᲂу҆корене́ни и҆ назда́ни въ не́мъ и҆ и҆звѣ́ствовани вѣ́рою, ꙗ҆́коже наꙋчи́стесѧ, и҆збы́точествꙋюще въ не́й благодаре́нїемъ.

23Rzecze Pan: Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie, i kto nie gromadzi ze Mną, rozprasza.

23Речѐ гдⷭ҇ь: И҆́же нѣ́сть со мно́ю, на мѧ̀ є҆́сть: и҆ и҆́же не собира́етъ со мно́ю, расточа́етъ.

24A kiedy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, błąka się po okolicach bezwodnych, szukając spoczynku. I nie znalazłszy, mówi: – Wrócę do domu mojego, z którego wyszedłem;

24Є҆гда́ (же) нечи́стый дꙋ́хъ и҆зы́детъ ѿ человѣ́ка, прехо́дитъ сквозѣ̀ безвѡ́днаѧ мѣ̑ста, и҆щѧ̀ поко́ѧ: и҆ не ѡ҆брѣта́ѧ, глаго́летъ: возвращꙋ́сѧ въ до́мъ мо́й, ѿню́дꙋже и҆зыдо́хъ.

25a przyszedłszy, zastaje go zamiecionym i upiększonym.

25И҆ прише́дъ ѡ҆брѧ́щетъ и҆̀ помете́нъ и҆ ᲂу҆кра́шенъ:

26Wówczas odchodzi i bierze innych siedem duchów gorszych od siebie i wszedłszy, mieszka tam. I to, co w końcu staje się z owym człowiekiem, jest gorsze niż to, co na początku.

26тогда̀ и҆́детъ и҆ по́йметъ се́дмь дрꙋги́хъ дꙋхѡ́въ го́ршихъ себє̀, и҆ вше́дше живꙋ́тъ тꙋ̀: и҆ быва́ютъ послѣ̑днѧѧ человѣ́кꙋ томꙋ̀ гѡ́рша пе́рвыхъ.