Czytania Liturgiczne na 27(14) październik 2023 roku

1Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielką walkę toczę za was i za tych w Laodycei i w Hierapolis, i za tych spośród was, którzy nie widzieli mojego oblicza w ciele,

1Бра́тїе, хощꙋ̀ ва́съ вѣ́дѣти, коли́къ по́двигъ и҆́мамъ ѡ҆ ва́съ, и҆ ѡ҆ сꙋ́щихъ въ лаодїкі́и, и҆ во і҆ерапо́ли, и҆ є҆ли́цы не ви́дѣша лица̀ моегѡ̀ во пло́ти,

2aby zostały pocieszone serca ich, zespolonych w miłości i we wszelkim bogactwie pełnego zrozumienia, dla poznania tajemnicy Boga i Ojca, i Chrystusa.

2да ᲂу҆тѣ́шатсѧ сердца̀ и҆́хъ, сне́мшихсѧ въ любвѝ и҆ во всѧ́цѣмъ бога́тствѣ и҆звѣще́нїѧ ра́зꙋма, въ позна́нїе та́йны бг҃а и҆ ѻ҆ц҃а̀ и҆ хрⷭ҇та̀,

3W Nim są wszystkie skarby mądrości i poznania ukryte.

3въ не́мже сꙋ́ть всѧ̑ сокрѡ́вища премⷣрости и҆ ра́зꙋма сокровє́нна.

4Mówię to, aby was nikt nie zwiódł ujmującymi słowami.

4Сїе́ же глаго́лю, да никто́же ва́съ прельсти́тъ въ словопрѣ́нїи:

5A jeśli nawet ciałem jestem nieobecny, to jednak duchem jestem z wami, ciesząc się i widząc wasz porządek, a także stałość waszej wiary w Chrystusa.

5а҆́ще бо и҆ пло́тїю ѿстою̀, но дꙋ́хомъ съ ва́ми є҆́смь, ра́дꙋѧсѧ и҆ ви́дѧ ва́шъ чи́нъ и҆ ᲂу҆твержде́нїе ва́шеѧ вѣ́ры, ꙗ҆́же во хрⷭ҇та̀.

6Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim i trwajcie,

6Ꙗ҆́коже ᲂу҆̀бо прїѧ́сте хрⷭ҇та̀ і҆и҃са гдⷭ҇а, (та́кожде) въ не́мъ ходи́те,

7zakorzenieni i budowani w Nim, i ugruntowani w wierze, jak i zostaliście nauczeni, składając w niej obficie dziękczynienie.

7ᲂу҆корене́ни и҆ назда́ни въ не́мъ и҆ и҆звѣ́ствовани вѣ́рою, ꙗ҆́коже наꙋчи́стесѧ, и҆збы́точествꙋюще въ не́й благодаре́нїемъ.

12W owym czasie, przyszło do Jezusa dwunastu uczniów Jego i powiedziało: – Odeślij tłum, aby udając się do okolicznych wsi i zagród, mogli schronić się i znaleźć pożywienie, bo tu jesteśmy na pustkowiu.

12Во вре́мѧ ѻ҆́но, пристꙋпи́ша ко і҆и҃сꙋ ѻ҆бана́десѧте ᲂу҆ченика̀ є҆гѡ̀ реко́ша є҆мꙋ̀: ѿпꙋстѝ наро́дъ, да ше́дше во ѻ҆крє́стныѧ вє́си и҆ се́ла вита́ютъ, и҆ ѡ҆брѧ́щꙋтъ бра́шно: ꙗ҆́кѡ здѣ̀ въ пꙋ́стѣ мѣ́стѣ є҆смы̀.

13On zaś rzekł do nich: – Wy im dajcie jeść! A oni odpowiedzieli: – Nie mamy więcej niż pięć chlebów i dwie ryby. Czy mielibyśmy pójść i kupić pożywienie dla całego tego ludu?

13Рече́ же къ ни̑мъ: дади́те и҆̀мъ вы̀ ꙗ҆́сти. Ѻ҆ни́ же рѣ́ша: нѣ́сть ᲂу҆ на́съ вѧ́щше, то́кмѡ пѧ́ть хлѣ̑бъ и҆ ры̑бѣ двѣ̀, а҆́ще ᲂу҆̀бо не ше́дше мы̀ кꙋ́пимъ во всѧ̑ лю́ди сїѧ̑ бра̑шна.

14A było około pięciu tysięcy mężczyzn. Powiedział więc do swoich uczniów: – Rozdzielcie ich na grupy po pięćdziesięciu.

14Бѣ́хꙋ бо мꙋже́й ꙗ҆́кѡ пѧ́ть ты́сѧщъ. Рече́ же ко ᲂу҆чн҃кѡ́мъ свои̑мъ: посади́те и҆̀хъ на кꙋ̑пы по пѧти́десѧтъ.

15Tak uczynili i rozmieścili wszystkich.

15И҆ сотвори́ша та́кѡ и҆ посади́ша и҆̀хъ всѧ̑.

16Wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, podniósł oczy do nieba, pobłogosławił je, przełamał i dawał uczniom, by je rozdawali tłumowi.

16Прїи́мъ же пѧ́ть хлѣ̑бъ и҆ ѻ҆́бѣ ры̑бѣ, воззрѣ́въ на не́бо, блгⷭ҇вѝ и҆̀хъ, и҆ преломѝ, и҆ даѧ́ше ᲂу҆чн҃кѡ́мъ предложи́ти наро́дꙋ.

17I jedli, i nasycili się wszyscy, a z obfitości tego, co zostało, zebrano dwanaście koszy.

17И҆ ꙗ҆до́ша и҆ насы́тишасѧ всѝ: и҆ взѧ́ша и҆збы́вшыѧ и҆̀мъ ᲂу҆крꙋ́хи ко́шѧ двана́десѧте.

18I stało się, kiedy On modlił się na osobności – byli z Nim [tylko] uczniowie – zapytał ich, mówiąc: – Za kogo uważają Mnie te tłumy?

18И҆ бы́сть є҆гда̀ молѧ́шесѧ є҆ди́нъ, съ ни́мъ бѣ́хꙋ ᲂу҆чн҃цы̀: и҆ вопросѝ и҆̀хъ, гл҃ѧ: кого́ мѧ глаго́лютъ наро́ди бы́ти;