Czytania Liturgiczne na 12 grudnia (29 listopada) 2023 roku

16Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, napominania, naprawiania, do wychowywania tego, co w sprawiedliwości,

16Ча́до тїмоѳе́е, всѧ́ко писа́нїе бг҃одꙋхнове́нно и҆ поле́зно є҆́сть ко ᲂу҆че́нїю, ко ѡ҆бличе́нїю, ко и҆справле́нїю, къ наказа́нїю є҆́же въ пра́вдѣ:

17aby pełnym był Boży człowiek, zdatny do każdego dobrego dzieła.

17да соверше́нъ бꙋ́детъ бж҃їй человѣ́къ, на всѧ́кое дѣ́ло бл҃го́е ᲂу҆гото́ванъ.

1Zaprzysięgam cię przed Bogiem i Panem naszym Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywych i umarłych, i na objawienie Jego, i na Królestwo Jego:

1Засвидѣ́тельствꙋю ᲂу҆̀бо а҆́зъ пред̾ бг҃омъ и҆ гдⷭ҇емъ на́шимъ і҆и҃съ хрⷭ҇то́мъ, хотѧ́щимъ сꙋди́ти живы̑мъ и҆ мє́ртвымъ въ ꙗ҆вле́нїи є҆гѡ̀ и҆ црⷭ҇твїи є҆гѡ̀:

2Zwiastuj słowo, stawaj w porę i nie w porę, upominaj, potęp, pocieszaj, z wszelką cierpliwością i nauczaniem.

2проповѣ́дꙋй сло́во, насто́й благовре́меннѣ и҆ безвре́меннѣ, ѡ҆бличѝ, запретѝ, ᲂу҆молѝ со всѧ́кимъ долготерпѣ́нїемъ и҆ ᲂу҆че́нїемъ.

3Albowiem nastanie czas, gdy zdrowej nauki nie będą znosić, lecz według własnych żądz namnożą sobie nauczycieli, słuchając tego, co przyjemne dla ucha.

3Бꙋ́детъ бо вре́мѧ, є҆гда̀ здра́вагѡ ᲂу҆че́нїѧ не послꙋ́шаютъ, но по свои́хъ по́хотехъ и҆зберꙋ́тъ себѣ̀ ᲂу҆чи̑тели, че́шеми слꙋ́хомъ:

4I odwrócą swoje ucho od prawdy i zwrócą się do baśni.

4и҆ ѿ и҆́стины слꙋ́хъ ѿвратѧ́тъ, и҆ къ ба́снемъ ᲂу҆клонѧ́тсѧ.

45W owym czasie, Jezus, wszedłszy do świątyni, zaczął wypędzać sprzedających w niej i kupujących,

45Во вре́мѧ ѻ҆́но, вше́дъ і҆и҃съ въ цр҃ковь, нача́тъ и҆згони́ти продаю́щыѧ въ не́й, и҆ кꙋпꙋ́ющыѧ,

46mówiąc im:–Napisano:Dom Mój jest domem modlitwy, wy zaś uczyniliście go jaskinią zbójców.

46гл҃ѧ и҆̀мъ: пи́сано є҆́сть: до́мъ мо́й до́мъ моли́твы є҆́сть: вы́ же сотвори́сте є҆го̀ пеще́рꙋ разбо́йникѡмъ.

47I nauczał codziennie w świątyni. Arcykapłani zaś i znawcy Ksiąg szukali [sposobności], by Go zgubić, także i pierwsi wśród ludu.

47И҆ бѣ̀ ᲂу҆чѧ̀ по всѧ̑ дни̑ въ це́ркви. А҆рхїере́є же и҆ кни́жницы и҆ска́хꙋ є҆го̀ погꙋби́ти, и҆ старѣ̑йшины лю́демъ:

48I nie znajdowali [sposobu], aby to uczynić, lud bowiem cały nieodłącznie przebywał z Nim, słuchając Go.

48и҆ не ѡ҆брѣта́хꙋ, что́ бы сотвори́ли є҆мꙋ̀: лю́дїе бо всѝ держа́хꙋсѧ є҆гѡ̀, послꙋ́шающе є҆го̀.